Ylli Polovina, shkrimtar dhe publicit i njohur pas viteve ’90 pranon se ka gabuar me letrën që ai shkruar në 1971 kundër shkrimtarit të madh Ismail Kadare.
Në një postim në faqen zyrtare të tij në facebook Polovina e quan të gabuar letrën.
“Pasi disa vite me pare e vuri ne dijeni per kete leter opinionin publik studiuesi Shaban Sinani ne nje liber me te njejten tematike si edhe keto dite e perseriti historishkruesi Dashnor Kaloci, ne vijim, duke filluar nga mbreme, po kete veprim transparence po e kryen gazeta “Tema”.
Pavaresisht nga shtysat e tyre i falenderoj sinqerisht qe te tre subjektet, sepse me ndihmojne ta shoh vetveten per te deshmuar me pas, nepermjet paraqitjes se shpjegimit tim, si jane te vertetat e mia.
Ismail Kadare dhe letersia e tij, edhe ne castin kur une kam shkruar kete leter te gabuar, pra kur isha vetem 23 vjec, e kam vleresuar, dhe shpjeguar para qindra e qindra nxenesve, interpretuar ne shume botime para mijra bashkekombesve, si nje pasuri te jashtezakonshme kombetare.
Ne foto nje veprimtari me Kadare ne Berat, viti 1986, kur ne detyren shoqerore te kryetarit te deges se Lidhjes se Shkrimtareve dhe Artisteve te Beratit, e ftova me shume dashuri te vinte ne qytetin tone”, shkruan Polovina.
Në vitit 1971, 23 vjeçari nga Berati, i quajtur Ylli Polovina, i drejton sekretarit të Komitetit Qëndror të PPSH-së, Ramiz Alisë një letër ku shkruan se romani i Ismail Kadaresë “Kronikë në gur” s’është ngritur fare mbi tipiken, por mbi të rastësishmen e shëmtuar dhe propozon heqjen nga qarkullimi
Letra u publikua në botimin më të ri “Kadare në dokumentet e ‘Pallatit të Endrrave” të gazetarit dhe studiuesit të arkivave, Dashnor Kaloçi që përmban 101 dokumenta të panjohura arkivore të Sigurimit të Shtetit dhe Komitetit Qendror të PPSH-se, të klasifikuara “Tepër Sekret”.
Polovina shkruante në letër: “Lexova romanin e Ismail Kadaresë “Kronikë në gur”. Mendoj se kjo vepër s’është ngritur fare mbi tipiken, por mbi të rastësishmen e shëmtuar. Unë lexoj në tri gjuhë dhe surrealizmin, nëqoftëse se s’e njoh shumë mirë, e njoh mirë”
Letra e plotë u publikua dje në gazetën TemA
Jam një mësues letërsie. Jam shumë i ri, 23 vjeç. Babai im është komunist i ‘43 dhe më ka mësuar të jem i ndershëm dhe i partishëm: Lexova romanin e I. Kadaresë “Kronikë në gur”. Mendoj se kjo vepër s’është ngritur fare mbi tipiken, por mbi të rastësishmen e shëmtuar. Pra si vepër ajo s’i takon aspak realizmit socialist. Për më tepër ajo është vepër surrealiste.
Unë lexoj në tri gjuhë dhe surrealizmin, nëqoftëse se s’e njoh shumë mirë, e njoh mirë.
Duke qenë se në jetën time unë zgjodha detyrën që t’i rri pranë me çdo kusht Partisë sime, sepse nuk kam asgjë më të shtrenjtë se ky popull, kjo Parti dhe te ata 28 mijë dëshmorë që dhanë jetën për luftën, lirinë time e të shokëve të mi, i prekur thellë dhe i tronditur prej kësaj vepre që s’është aspak e zorëshme për I. Kadarenë, tek i cili kemi drejtuar sytë tanë, si qytetar dhe si një komunist i ardhshëm, mendoj që ai roman të hoiqet nga qarkullimi.
Unë kam përgatitur një artikull jo me qëllim botimi (tani për tani sulmi në shtyp kundër Kadaresë, mund të mos provokohet, por gjithçka të lihet pa rënë në sy, se na intereson të mos njolloset si personalitet) dhe do t’ua sjell menjeherë nëqoftë se Partia e merr të drejtë mëndimin tim.
Gjithashtu unë jam një letrar i ri. Tani del në qarkullim vëllimi im në poezi, për botim, është i dyti, dhe dy drama. Pra unë jam në hapat e mia të para. Ky artikull po të çohej në ndonjë institucion, do të më skushtonte shtrenjtë, sepse kundër meje mund të hakmerreshin. (Mos më merrni aspak ju lutem, për sentimental, por një ose dy mikroborgjezë do të gjendeshin) prandaj na falni që jun heq këtë pjesë të kohës aq të shtrenjtë për një udhëheqës.
Përshëndetje revolucionare
I juaji
Ylli Polovina, Berat 28. 6. 1971
Arkivi Qëndror i Shtetit, Fondi 14. Ap. Komitetit Qëndror të PPSH-së (Struktura), Dosja 7. Viti 1971. Fl. 1-5
