Vladimir Putin po e çon ushtrinë ruse në një luftë me rrezik të lartë që kërcënon të copëtojë ekonominë e vendit të tij. Si komandant i përgjithshëm, përgjegjësia përfundimtare për pushtimin i takon atij, por ai gjithmonë është mbështetur nga një rreth besnik, shumë prej të cilëve gjithashtu filluan karrierën e tyre në shërbimet e sigurisë ruse. Rrethi i tij sa vjen e zvogëlohet. Alexander Dvornikov, i quajtur ndryshe xhelati, gjenerali i ri në krye të misionit në Ukrainë, është në fakt një veteran i luftës në Siri, një person i zgjedhur për të vendosur rregull në një linjë komandimi shumë me mangësi në tokën ukrainase. Medvedev, mban postin e Zëvendës Presidentit të Këshillit të Sigurimit të Federatës Ruse.
Por CV-ja e tij përshkruan mirë marrëdhënien e tij personale me presidentin rus. I emëruar kryeministër në vitin 2007, një vit më vonë ai shkoi në Kremlin për të zëvendësuar vetë Putinin, i cili kishte vendosur të mos detyronte kushtetutën dhe për këtë arsye të mos kandidonte për një mandat të tretë. Pasi përfundoi stafeta, në vitin 2012, Putin u kthye në postin e presidentit dhe Medvedev u kthye në “Shtëpinë e Bardhë”, e destinuar si një ndërtesë në Moskë ku punon kryeministri. Ai qëndroi atje deri në janar 2020. Medvedev, gjatë mbledhjes së Këshillit të Sigurimit më 21 shkurt 2022, ishte një nga mbështetësit kryesorë të një linje të ashpër. Duke kujtuar gjithashtu precedentin e vitit 2008, kur Rusia (me të në presidencë) iu përgjigj ushtarakisht në Gjeorgji pretendimeve të Tbilisit për të rimarrë Osetinë e Jugut.
Në mesin e politikanëve prej shumë vitesh është edhe presidenti i Dumës Viacheslav Volodin . Edhe për të, “të shkosh deri në fund” është kryefjala. Asnjë tërheqje dhe asnjë shenjë dobësie. Pastaj, është dhe presidenti çeçen Ramzan Kadyrov . Më 30 mars, ideja e tij ishte qartësisht evidente: kur në Stamboll kryenegociatori rus Vladimir Mendinsky njoftoi një tërheqje të pjesshme nga Kievi, Kadyrov në një video foli për “gabim” dhe nevojën, përkundrazi, për “përfundimin e punës”. Lideri çeçen mund të mburret, në sytë e Putinit, jo vetëm për një peshë të caktuar politike, por edhe për një rol vendimtar në marrjen (pothuajse) të Mariupolit . Ishin luftëtarët çeçenë ata që u dhanë dorë trupave të Moskës për të hyrë në zonat qendrore të qytetit port sot, një simbol i konfliktit. Së fundi, është një tjetër që është padyshim një ekspert i madh për luftëtarët dhe ushtarët e vënë në dispozicion të Putinit, pikërisht Evgenij Prigozhin . Ai është i ashtuquajturi “kuzhinier i Putinit”, pasi ka bërë një pasuri në botën e biznesit të biznesit të restoranteve. Prej vitesh ai fshihet pas kompanisë private kontraktore të Wagner, i pranishëm në të gjithë skenarët e interesit rus.
Rasti i Vladislav Surkov
Vladislav Surkov, një tjetër besnik i Putinit. Është ai që i dha jetë strategjisë së të ashtuquajturës “demokracia sovrane”, pra një demokracie e drejtuar nga Kremlini për të shmangur destabilitetin në një kontekst shumë delikat siç është ai rus. Ai përshkruhet nga shumë njerëz si strategu i vërtetë politik i Putinit. Surkov sigurisht që është i informuar mirë për dosjen e Ukrainës. Ai ishte gjithashtu pas strategjisë së vitit 2014 për të mbështetur separatistët e Donbasit. Më vonë ai përfaqësoi Rusinë në Formatin e Normandisë. Surkov në vitin 2020 dha dorëheqjen nga rolet e tij në kontrast me një ndryshim në qëndrimin e Moskës ndaj Ukrainës, i konsideruar shumë “i butë” pas rifillimit të mundshëm të negociatave në atë kohë. Në orët e fundit ka mbërritur edhe lajmi për arrestimin e tij të mundshëm: “Ai akuzohet se ka vjedhur paratë e destinuara për në Donbass pas vitit 2014”, tha ish-deputeti rus Ilya Ponomarev. Megjithatë, aktualisht nuk ka konfirmime (por as mohime). Fakti është se Surkov, një mbështetës i një linje të ashpër, nuk është sot në rrethin e skifterëve.
/a.r
