“Është bukur të vdesësh për atë çfarë beson; kush ka frikë, vdes çdo ditë, kush nuk ka frikë vdes një herë të vetme”. Kjo ishte shprehja kuptimplotë e mesazhit të Paolo Borsellinos të prokurorit që u vra nga nga Cosa Nostra në 19 korrik të 1992.
As dy muaj pas vrasjes së Giovanni Falcone-s, organizata ‘Cosa Nostra’, vrau në Palermo edhe prokurorin Paolo Borsellino. Në ditët para sulmit, i cili ndodhi në orën 16:58 në rrugën D’Amelio, me një autobombë poshtë shtëpisë së të ëmës, magjistrati po hetonte marrëveshjen mes krerëve të shtetit dhe Korleonezëve.
Në ngjarjen e Capaci mbetën të vdekur Giovanni Falcone, gruaja e tij, Francesca Morvillo, dhe tre agjentë, policë të eskortës Vito Schifani, Rocco Dicillo dhe Antonio Montinaro; ndërsa agjentët Paolo Capuzza, Angelo Corbo, Gaspare Bravo dhe Giuseppe Costanza mbijetuan.
Ndoshta edhe për këtë arsye, ai deklaroi: “Mafia nuk hakmerret. Ndoshta do të jenë mafiozët ata që do të më vrasin, por ata të cilët do të kenë dashur vdekjen time, do të jenë të tjerë”. Së bashku me të humbën jetën edhe pesë agjentë që e shoqëronin: Agostino Catalano, Vincenzo Li Muli, Walter Eddie Cosina, Claudio Traina dhe Emanuela Loi (gruaja e parë e Policisë së Shtetit që binte në detyrë. Së bashku me kolegun e tij (si dhe mik vëllazërie) Falcone, Borsellino cilësohet sot një simbol i vërtetë në luftën kundër mafies.
Në mesin e shumë mirënjohjeve që i bëjnë homazh emrit të tij, është edhe ‘Medalja e Arit’, për guximin civil, me motivacionin: “Ai e ushtroi misionin e tij të hetimit me përkushtim të thellë dhe guxim të madh, duke i kushtuar tërë energjinë e tij, duke refuzuar me vullnetin të hekurt për t’u përballur me sulmet e pamëshirmshe dhe sfidat e organizatave mafioze ndaj shtetit demokratik, Corriere della Sera.
Pavarësisht kërcënimeve të vazhdueshme dhe të rënda, Borsellino nuk u zmbraps, por vijoi me zell dhe vendosmëri heroike punën e vështirë të investigimit, por u vra barbarisht në një pritë, me egërsi brutale, duke sakrifikuar jetën, në shërbim të idealeve më të larta të drejtësisë dhe institucioneve”.
Një ndër shprehjet e tij më të rëndësishme që ka mbetur në memorien e kombit italian është edhe kjo: “Kur marr pagën bë llogari me ndërgjegjen dhe pyes veten nëse e kam merituar apo jo?”.
Më 19 janar të këtij viti, Paolo Borsellino, do të kishte mbushur 80 vjeç, por u vra barbarisht 28 vite më parë, në moshën 52-vjeçare. / shqip
g.kosovari
