Nga Enton Spahiu
Pas çdo zgjedhjeje, njëra palë feston, tjetra reflekton. Në teori. Sepse në praktikën shqiptare, veçanërisht atë të Partisë Demokratike, reflektimi është një sport që as nuk luhet, as nuk ndiqet.
Pas humbjes së radhës në zgjedhjet parlamentare 2025, opinioni publik priste ndoshta ndonjë përgjegjësi, një dorëheqje, një “më falni, dështova” – qoftë edhe për statistikë. Por jo. Prapë nuk gaboi njeri. Prapë faji ishte “sistemi”, “pjesëmarrja e ulët”, “blerja e votës”, “patatet e lira në treg” – gjithçka, përveç vetes.
Kjo është një mjeshtëri që PD e ka perfeksionuar me kohë: ta humbasë ndeshjen, të fajësojë gjyqtarin, të mos njohë rezultatin dhe të ngrejë duart lart me krenari. Një stil që, po të ishte sport olimpik, do sillte medalje ari.
Kryetari? E kuptoni që ai nuk ka faj. Ai nuk i caktoi listat (në fakt po, por nuk do ta pranojë). Nuk udhëhoqi fushatën (në fakt po, por sërish jo). Nuk foli për program (se programi, për të qenë realistë, ishte një broshurë me katër premtime dhe një fjali me fjalën “ndryshim” të përmendur 14 herë).
Të tjerët? As ata. Ata “kanë bërë më të mirën e tyre”. Dhe më e bukura: e njëjta “më e mira e tyre” që i çoi në rezultatin më të keq ndonjëherë.
Në vend të analizës së shifrave, kemi analizën e alibive. Në vend të autokritikës, kemi intervista të lodhshme ku thuhet: “nuk është faji ynë, është realiteti shqiptar”. Kjo sigurisht nuk i pengon që një javë më pas të shpallin veten alternativë qeverisëse. Ironike, por edhe pak tragjike.
Në një moment kur shqiptarët kërkojnë përgjegjësi, ide të qarta dhe fytyra të besueshme, opozita më e madhe në vend jep spektakël viktimizimi dhe përgjumje politike. E ndërsa shumica feston fitoren, opozita bën çmos të mos festojë humbjen – por vetëm ta harrojë. Fatkeqësisht për ta, qytetarët nuk harrojnë lehtë.
Mbase, për zgjedhjet e ardhshme, PD duhet të bëjë diçka vërtet revolucionare: të mbajë përgjegjësi. Kush e di, ndoshta kjo do ishte një fillim i mirë për të rikthyer besimin. Deri atëherë, le të kënaqemi me të njëjtën pyetje që ndjek çdo humbje blu:
“Po mirë, kush i humbi këto zgjedhje?”
Përgjigjja: Askush. Si gjithmonë.
