Sigurisht që pushtimi i Ukrainës nuk shkoi ashtu siç lideri rus, Vladimir Putin priste apo kishte menduar dhe kjo për disa arsye.
Tashmë ushtria e tij është tërhequr nga pjesa më e madhe e territorit duke u përqendruar në rajonin e Dondasit, aty ku ka mbështetjen e separatistëve.
Pikërisht arsyeve që sollën deri në këtë pikë planin e Putin u ka dedikuar një analizë të gjatë prestigjiozja amerikane WashingtonPost, duke theksuar se që në gjenezë të luftës në Ukrainë, një sërë gabimesh vlerësimi janë bërë nga inteligjenca ruse.
ANALIZA:
Ne nuk e dimë se si do të përfundojë lufta, por e dimë se si filloi.
Me një gabim vlerësimi nga ana e Rusisë, duke filluar nga inteligjenca e saj. Washington Post i ka kushtuar një artikull të gjatë duke konfirmuar atë që është zbuluar muajt e fundit.
Kremlini ia besoi misionin FSB-së dhe shërbimisekret iu fut punës. Ai e rriti “seksionin e Ukrainës” në 160 zyrtarë dhe investoi shumë para duke mobilizuar burime të kultivuara prej vitesh. Agjentët u infiltruan për të krijuar skenën. Ata derdhën para në xhepat e informatorëve dhe simpatizantëve, por disa prej tyre e futën në xhep çmimin pa ngritur gishtin, ndërsa të tjerë dhanë indikacione jo të vërteta.
Përfundimi: raporte rozë, ngushëlluese u dërguan në Moskë dhe ata u bindën në Kremlin se operacioni special do të kushtonte pak.
Në disa raste emisarët e shërbimit ftonin bankat e tyre të përgatisnin apartamentet, kasafortat, ku do t’i strehonin. Dhe, sipas komunikimeve të përgjuara, duket gjithashtu se ata kishin kërkuar “të linin çelësat” që të mund të përdoreshin shpejt. Nuk ishin as shtëpi pushimi. Shenjat e supozuara të arrogancës të theksuara nga fushata propagandistike e Kievit.
Gazeta kujton se në “teatrin” ukrainas kishte dy figura referimi për Putinin. Ish-presidenti Viktor Janukoviç, i cili u arratis në Rusi në 2014, dhe oligarku Viktor Medvedchuk (më vonë i arrestuar).
Projekti ishte të impononte një regjim kukull në Kiev duke u mbështetur në këto mjedise dhe në pellgun pro-rus. Plani u anashkalua sepse përparimi u bllokua nga rezistenca (e papritur nga ushtria dhe inteligjenca) ndërsa Presidenti Zelensky mbeti në postin e tij.
Struktura shtetërore e Ukrainës rezistoi pavarësisht parashikimeve negative amerikane, ashtu si edhe nga pajisjet ushtarake. Udhëtimi i supozuar i tankeve është kthyer në një agoni të ngadaltë për Moskën.
Përsëri, shërbimet nuk arritën të paraqisnin pamjen reale. Megjithatë, në ato ditë të trazuara, ekipet ruse diversante arritën të organizonin goditje prapa linjave. Ka të ngjarë që në formulimin e analizave, FSB-ja të konsideronte se aparati i sigurisë kundërshtare, gjigant, i vuajtur nga korrupsioni dhe plot me individë të gatshëm për të bashkëpunuar me Moskën, ishte i dobët. Në vend të kësaj, ai i mbijetoi stuhisë edhe pse më vonë iu nënshtrua spastrimeve masive, dëshmive të pabesisë dhe grindjeve personale.
Në rikonstruksion gazeta e mbyll për mungesën e pasojave për përgjegjësit. Drejtori i FSB-së Alexander Bortnikov mbeti në postin e tij dhe njeriu që kishte “carte blanche” në Ukrainë, Sergej Beseda, do të kishte mbajtur gjithashtu vendin e tij. Sqarime në kontrast me versionet që dolën në dimër: njëri pretendonte se Beseda kishte qenë gjysmë pensionist, një tjetër shtonte se dosja i kishte kaluar Gru-së, inteligjencës ushtarake, “krahut” të preferuar të neotsarit.
Kur kemi të bëjmë me spiunët, është gjithmonë e vështirë të kesh përgjigjet e sakta, aq më tepër nëse përfshihet Rusia dhe momenti i caktuar. Është thënë dhe shkruar se pakkush e dinte gatishmërinë e Putinit për të sulmuar “fqinjën”, madje as të gjithë gjeneralët, të cilët vetëm në fund u paralajmëruan.
Edhe ministri i Mbrojtjes Shoigu kishte deklaruar në një intervistë me kolegun e tij britanik Ëallace se pushtimi nuk do të ndodhte. Një gënjeshtër e bukur dhe e mirë, ndryshe nga informacioni që CIA kishte mbledhur për muaj të tërë, e sigurt për një agresion të afërt.
Mjegulla rreth konfliktit mbetet e dendur. Vetë Ukraina i ushqen ata për të mbrojtur strategjinë e saj.
Nga toka vijnë lajmet “e zakonshme”. Bastisje të reja të mundshme, depo municionesh të hedhura në erë në Belgorod (Rusi), sulme mbi bazat në Krime, aksidente për shkak të mirëmbajtjes së dobët, misione komando, të shtëna të sakta të artilerisë, drone-kamikaze, partizanë, sabotim, rastësi, ngjarje jo gjithmonë të deshifrueshme, njoftime, mohime, kolona tymi, gjurmë të grisura.
Episode të ndryshme që përfundojnë në të njëjtën “kosh” pavarësisht marrjes së përgjegjësisë. Lajmet ecin vetë ose shfrytëzohen – jo gjithmonë – nga Zelensky për të demonstruar se ka aftësi luftarake dhe për të ruajtur iniciativën. Ukrainasit i bëjnë pushtuesit të vuajnë, megjithatë, siç kujton një vëzhgues, duhet më shumë për të rifituar tokën.
/e.d
