Më shumë se dhjetë vite nga nisja e dialogut mes Beogradit dhe Prishtinës, për ndërmjetësimin e Bashkimit Evropian, ky proces ka mbetur në vendnumëro gjatë kësaj periudhe.
Kryeministri Kurti u tha mediave kosovare se është e nevojshme që Milan Radoičić t’u dorëzohet autoriteteve të sigurisë që të rikthehet dialogu mes Kosovës dhe Serbisë.
Në Beograd, Vuçiç është ankuar për armatosjen e Kosovës, që sipas tij bie në kundërshtim me Rezolutën 1244 të OKB-së, pa dhënë asnjë sinjal se kur do t’i rikthehet tryezës me Kurtin.
Roli i të dërguarit të ri special të Bashkimit Evropian për dialogun, Peter Sorensen, ishte mjaft i kufizuar në vitin 2025, kryesisht për shkak të situatës në Prishtinë dhe pamundësisë së formimit të një qeverie të re. Raundi i fundit i bisedimeve në nivelin e negociatorëve kryesorë u mbajt në shtator.
Pas çdo takimi, Kurti e Vuçiç deklaratat ia kanë kaluar përgjegjësinë njëri-tjetrit, ndërsa mesazhet nga Brukseli mbeten të njëjta.
Baza kryesore e këtij procesi është Marrëveshja e Brukselit e vitit 2013, si dhe marrëveshjet shoqëruese pasuese, të cilat parashikuan krijimin e Bashkësisë së Komunave me shumicë serbe.
Në fundvit, përfaqësuesja e Lartë e BE-së për Politikë të Jashtme dhe Siguri, Kaja Callas, dhe Komisionerja për Zgjerim, Marta Kos, shprehën pritshmërinë që qeveria e re të zbatojë pa vonesa ose parakushte të mëtejshme të gjitha detyrimet që rrjedhin nga dialogu me Serbinë.
Për Kosovën, një pjesë e masave ndëshkuese që ekzistonin nga BE-ja u hoqën për shkak të bashkëpunimit të demonstruar në lidhje me zgjedhjet në komunat veriore me shumicë serbe.
Mbetet dilema se çfarë nevojitet për të riaktivizuar procesin, por Bashkimi Evropian ka instrumente të mjaftueshme për t’i rikthyer palët në tryezën e dialogut.
Kurtit dhe Vuçiqit, u do futur nga një hú të madh në bythë. Bile, bile, Kurtit akoma edhe më të madh hurin.