Nga Alfred Peza
Ajo që u tentua këtë javë me shumë sforcim, shpenzime dhe maksimumin e kapacitetit të makinës propogandistike të shitej si ndërkombëtarizim i kauzës opozitare, përfundoi si zbulimi më tronditës i rrënjëve të dramës së saj politike. Si Monika Kryemadhi në SHBA, ashtu edhe Lulzim Basha në Britaninë e Madhe, megjithë përpjekjet e hatashme të kompanive të tyre të lobimit, nuk ia dolën dot që ti mbushnin mendjen ndonjë zyrtari të huaj, që të shprehte publikisht qoftë edhe një fjalë të vetme pro tyre. Përkundrazi!
Të dy liderët e opozitës jashtparlamentare shqiptare, morën si përgjigje publike në këto vizita, disa nga mesazhet më të forta kundër vetes. Çka i bën përkrahësit dhe mbështetësit e tyre, që të kuptojnë gjithmonë e më qartë, sesa larg është sebepi i daljes së opozitës nga sistemi politik i vendit, me realitetin e hidhur të asaj çfarë fshihet pas këtij akti. E mbi të gjitha, të nisin e të ndjejnë që tani, pasojat katastrofike që pritet tu vijnë prej këtij akti.
Si dhe ku mund ta dallojë një ndjekës i zakonshëm i zhvillimeve politike në vend, këtë gjë?
Së pari, si Lulzim Basha ashtu edhe Monika Kryemadhi në të gjitha njoftimet e shtypit të shpërndara prej tyre por dhe nga selitë e PD e LSI, përmendin me detajet deri edhe të panevojshme, çdo emër politikani që kanë takuar në Londër e Washington. Ata nuk kanë harruar që të njoftojnë gjithçka ata i kanë thënë atyre nëpër takime. Por ajo që mungon në të gjitha këto njoftime, është një “detaj” i vockël fare. Në asnjë rast ata nuk njoftuan dhe ne nuk morëm vesht, se çfarë përgjigjesh kanë marë kryetari i PD dhe ajo e LSI, nga bashkëbiseduesit. Se çfarë ata i kanë thënë pasi i kanë dëgjuar. Se çfarë mendimi e opinioni kishin ata për zhvillimet aktuale në Shqipëri dhe se çfarë këshille, sygjerimi kanë dhënë për zgjidhjen e tyre. Gjykime e këshilla këto, drejtuar si lidershipit të opozitës sonë jashtparlamentare por edhe për qeverinë e Kryeministrit Edi Rama!
Së dyti, nëse do të ishte thjeshtë dhe vetëm për të mësuar pas këtyre vizitave përtej kontinentit e përtej oqeanit, se çfarë mendojnë Lulzim Basha dhe Monika Kryemadhi, pse ishte e nevojshme që ata të udhëtonin deri në Londër e Washington për të na i treguar këtë? Përse duhej lënë zyra, selia dhe Tirana pikërisht në këto momente, për të bërë mijëra milje me avion jo thjeshtë nga një a dy kryetarë partish, por edhe nga delegacionet që i shoqëronin, për të na treguar gjëra që na i thonë çdo ditë, prej shumë javësh e shumë muajsh në Shqipëri?!
Së treti, të vetmet gjëra konkrete që u mësua nga ato që u janë thënë si Monika Kryemadhit ashtu edhe Lulzim Bashës nga ndërkombëtarët në SHBA dhe Angli, ishin ato që nuk u raportuan prej tyre e as nga PD e LSI, por nga mediat. Gjatë një interviste në studio, gazetarja e “Zërit të Amerikës” pyeti: Znj. Kryemadhi në Kosovë dhe në vendin tuaj ambasada Amerikane po përdor mosdhënien e vizave si një masë ndëshkimore për zyrtarë të korruptuar. Ambasada Amerikane në Tiranë ka njoftuar se ka rreth 170 politikanë shqiptar që i janë refuzuar vizat, është prekur LSI-ja nga kjo? E më pas vijoi me pyetjen tjetër: Sipas burimeve tona, nënkryetari i LSI-së Z. Petrit Vasili është refuzuar viza, mund ta konfirmoni ju këtë gjë? Këto pyetje u bënë LIVE, ndaj me sa duket edhe nuk mund të fshiheshin, si të tjerat.
Së katërti, sipas “Report TV” në takimin që ka patur në Londër me Andrew Page, drejtorin për Ballkanin Perendimor në Britaninë e Madhe, ky i fundit raportohet ti ketë thënë Kryetarit të PD, Basha: “Duhet të uleni në negociata me Kryeministrin Edi Rama pa parakushte. Përndryshe zgjedhjet e 30 Qershorit, do të njihen edhe sikur të 61 bashkitë, të fitohen nga kandidatët e Partisë Socialiste”.
Të gjitha këto të bëjnë që të shohësh fare qartë e të kuptosh shumë lehtësisht, se në vend të sigurojnë aleatë e aleanca për ti përkrahur në veprimet e tyre dhe të fitojnë pikë në aksionin opozitar kundër Edi Ramës, si Lulzim Basha ashtu edhe Monika Kryemadhi, kanë siguruar të kundërtën. Siç do të thuhej me një shprehje popullore për këtë rast: Shkuan në Londër e Washington për të vendosur vetulla dhe siç duket, kanë nxjerrë sytë.
Duke dashur që të tregojnë se po gjejnë mbështetje ndërkombëtare, lidershipi i “Opozitës së Bashkuar” thjeshtë na ka ekspozuar edhe më shumë, krizën e thellë ku e ka futur veten. Duke ia bërë në këtë mënyrë më të lehtë qeverisë, procesin e 30 qershorit dhe gjithnjë e më të pamundur opozitës jashtparlamentare, justifikimin e aktit vetvrasës të daljes nga sistemi politik i vendit!
Në këto kushte, mund tia kishin kursyer qytetarëve propogandën e tyre boshe, por mbi të gjitha vetes këtë lodhje e mundim të kotë që bënë, duke ikur larg Shqipërisë. Sepse drama e krizës së lidershipit të opozitës, i ka rrënjët këtu dhe ajo, mund të zgjidhet vetëm në Tiranë.
