Nga Artur Ajazi
Paska qenë “i poshtër ai diktatori”. Në afro 35 vite, shtroi në gjithë Shqipërinë plot 457 km shina. Shtroi shina, hapi tunele, bëri trase dhe rrugë dytësore për trenin e pasagjerit dhe të mallrave. Ngriti sinjalistikën e duhur hekurudhore, dhe kishte në plan të çonte trenin në Korçe, por ndodhi hataja, dhe projektet u lanë pas dore. Por ç’ngjau ? Na erdhi “dhemokracia”. Nisën protestat, nisën të lëvrinin skuthët e agjenturave, që deri dje i kishin shërbyer PPSH. Ishin fshehur mirë e mirë, dhe tani kishte ardhur koha të vepronin. Erdhi “dhemokracia”, me kryeshkatërrimtarin e vlerave kombetare. Erdhi “medemek liria” ndaj Saliu dhe Azemi u nisën ti thonë shqiptareve, “prishni çdo gjë të Enverit, shkatërroni veprat, uzinat, fabrikat, magazinat, depot, hekurudhat, shinat, armatimet, municionet, gjithçka që është komuniste”. Dhe populli, popull mbetet. Asokohe shumica ishin edhe paksa të ekzaltuar nga “liria dhe dhemokracia”. Nisën të pinë edhe coca-cola, pepsi, nisën të ushqehen me domate turqie, sallatë greqie, bukë serbie, dhe gjithçka e ardhur nga jashtë. Azemi në Mollas të Kolonjës u tha fshatareve se “shkulini mollët, nuk ju duhen, janë të Enverit, do të na vijnë nga Amerika”. Dhe fshatarët nuk lanë 1 pemë mbi tokë. Ashtu bëri edhe në Sarandë e Himarë, kur u tha fshatareve, “nuk na duhen limonat dhe portokallet e Enverit”. Por nuk u ndalën me kaq. Ftuan gjithë fshataresinë nga Veriu e Jugu, “zbrisni nga malet dhe fushat, ejani në qytete dhe ndertoni dhe jetoni ku të doni”. A kuptoni miq, Shqipëria kishte rënë në duart e antishqiptareve dhe shkatërrimtarëve, të një partie, që pretendon edhe sot se “ka sjellë pluralizmin”. Nuk u mjaftuan me kaq. Nuk lanë shina e trarë hekurudhe pa shkulur. Mbi shina bënë banesa, lokale, bllokuan oborret e stacioneve të trenit, dhe shitën për skrap mbi 457 km shina. Badërrdia po shkatërronte shtetin, vendin, qytetet dhe zonat industrial, dhe shteti i Berishës bënte sehir. Ku janë sot 457 km shina, kush i mori, kush i shiti, kush u pasurua me milionat e tyre ? Përgjigja dihet. U pasuruan ata që i shkulën dhe i shitën në furrat e skrapit në Malin e Zi, Turqi, etj. U hetua njëri ? Aspak, madje mburreshin deri vonë se “hekurudha e Enverit ishte kot fare”. Por në fakt Hekurudha ishte arritja më madhështore e atij regjimi. Populli vërtetë nuk kishte makina dhe luks transporti, por lëvizte me tren nga Shkodra deri në Vlore, nga Durrësi deri në Pogradec, apo gjetkë. Trenat ishin plot, pasagjeri dhe ai i mallrave. Në disa qytete, mbi shina u ngritën pallate, u dhanë leje ndertimi për lokale dhe resorte, dhe askush deri sot nuk është marrë i pandehur, dhe askush deri sot nuk është dënuar. Hetimi dhe dënimi duhet të nisë nga ish-ministrat e Aleksander Meksit, dhe të vazhdojë me ata të 25 viteve të shkuara. Sot Edi Rama po përpiqet të rikthejë hekurudhën, si e vetmja zgjidhe perfekte për transportin e mallrave dhe njerzve, ashtu siç e ka gjithë bota. Por kostua mbetet e lartë, shumë e lartë. Pavrasisht kësaj, ajo që mbetet ende enigmatike, mbetet pyetja që shoqeron çdo shqiptar sot, “ku shkuan 457 km shina, kush i vodhi, kush i shiti, kush u pasurua me paratë e tyre”. Nuk po flasim për vagonët dhe lokomotivat, që janë miliona të tjera të zhvatura nga ata që kanë qeverisur. Të paktën SKAP-i, kur të ketë kohë, le ti hedhë një “sy” edhe këtij problemi, që mbart brenda korrupsion të pastër.
Artur , tani kjo kujtesë është si kofimi pas të vjelave. Pra ka më shumë se 20-25 vjet që vjedhja ka përfunduar. Sepse nuk kish nul ka më çfarë të vidhej. Por po shohim se ndërtimi i tyre në kohën e sotme do të marrë shumë vite megjithëse teknologjia ka avancuar. Por burokracitë është shtuar, abuzimi po ashtu. Më shumë fjalë se vepra. Shumë politikë pak ndërtime në teren kur flasim për vepra shtetërore.