Nga Mentor Kikia
Kopshti privat, ku pronarja i rrihte femijët si të ishte skllavo-pronare, ishte edhe pa licensë. Kishte një vit që punonte, kishte vënë edhe tabelën, bënte edhe reklama nëpër rrjetet sociale dhe nuk kishte as licencë nga Ministria e Arsimit, as leje aktiviteti, pra thjeshtë si një dyqan ilegal.
Tani unë kam disa pyetje:
– Si ka mundësi që atë karrocën e gruas që shet kokoshka, autoritetet e zbulojnë që është informale, ndërsa një kopësht me disa të punësuar, jo?
– Si ka mundësi që inspektorët e tatimeve, që të vijnë të kontrollojnë edhe natën në krevat, nëse e ka paguar taksën e dyshekut, këtu s’kanë ndaluar asnjëherë?
– Si ka mundësi që njerëzit shkojnë dhe shkarkojnë fëmijet aty pa pyetur, as kush është, as cfarë është, as cfarë programi ka, as kush janë edukatoret e pronari?
Më kujtoi kjo situatë një histori të para 15 vjetëve. Në një dyqan erdhi njëri dhe i tha shitëses: Me jep një “Coca Cola” të verdhë.
– Cfarë është kjo, pyeta i habitur?
-Janë këto pijet freskuese, i bën njëri këtu, i vë emrin coca cola dhe kta i blejnë se kushtojnë më lirë.
Edhe tani, pas një 15 vjetësh, jemi po njësoj. Injorantë dhe pa shtet!
