Nga Ben Andoni
Këshilli i fundit politik na tregoi sesa shumë humbet energjia nga partitë politike, që janë të vendosura realisht mbi interesat e elektoratit. Për orë, ditë, javë përfaqësuesit politikë folën dhe debatuan e në fund u pa se nuk ndryshuan pothuajse asgjë thelbësore. Nëse problemi i parë ishte mosulja përballë përfaqësuesit të maxhorancës, Damian Gjiknuri, ajo kaloi menjëherë sepse pas saj, debati shkoi për sistemin dhe modalitetet, që për ironi të fatit u inincuan nga përfaqësuesit e opozitës në parlament, që deri më atëherë anatemohej nga pjesa e kolegëve të saj jashtë. Sikur të mos kishte ndodhur asgjë, ajo që as nuk merrej me mënd nga dy partitë kryesore u votua nën presionin e atij grupi të vogël, që pak ditë më pas do të ndahej në formë shumë qesharake. Sepse është postulat, partitë politike e kanë të vështirë të reformohen
Pa marrë parasysh konspiracionet, mënyrën e përqeshjes që u është bërë këtyre përfaqësuesve, ata megjithë defiçensat shumë të mëdha politike, problemet e komunikimit treguan se ishin më mirë në artikulimin e kërkesave se dy partitë kryesore, që e sorollatën vëmendjen e publikut.
Referuar Kodit për Praktikë të Mirë të Komisionit të Venecias (Këshilli i Evropës) në lëmin e Partive Politike, këto të fundit përkufizohen si asociacione jofitimprurëse të personave që marrin pushtetin nga përfaqësuesit e tyre të zgjedhur dhe duhet ta ushtrojnë atë për të mirën e përgjithshme publike. Dy janë rolet që partitë politike luajnë në këtë lloj demokracie përfaqësuese: një rol shoqëror, duke kontribuar në socializimin politik të qytetarëve dhe përballjen e pluralizmit ideologjik të tyre, dhe roli mirëfilli institucional, që e kontrollon qeverinë duke na prezantuar politika dhe kandidatë alternativë.
Por kjo është në teori sepse ajo që u mungon studiuesve është diçka krejt tjetër dhe ajo lidhet me demokracinë brenda-partiake, pikërisht atë që nuk e kemi dhe ka sjellë këtë amulli të frikshme në vend. Po të shikosh me kujdes Rama, e ka shmangur me kujdes ideologjinë mirëfilli të Majtë ashtu si Basha është krejt kaotik në ideologjinë e tij të Djathtë pa ideologji.
Dhe, të mjafton të shikosh mënyrën e veprimit të Ramës në Partinë Socialiste, të Bashës me fshesën e tij në PD, apo me sjelljen akoma pa asnjë kriter demokracie në partitë si LSI, Republikane e me radhë, apo një sërë partish me kryetarë të përjetshëm, që të kuptosh se organizatat politike shqiptare janë thjesht ndërmarrje politike, që formojnë kulte dhe mbrojnë interesa të ngushta. Një njohës i mirë i politikës Robert Michels, e sheh këtë fakt të lidhur me atë që thotë se demokracia të çon detyrimisht në oligarki dhe madje e mohon çdo mundësi për demokraci të brendshme partiake. Apo si e thotë në një formë tjetër, që rasti shqiptar e pohon hapur: vendimet më të rëndësishme brenda partive politike merren vetëm nga një dorë njerëzish dhe, para së gjithash, nga pjesa urbane e organizatës, respektivisht e partisë politike.
Dhe, jo më kot, kemi një aradhë të tërë njerëzish që i janë kudnërvënë kryetarit të Opozitës Basha ashtu si një grup jo i pakët te PS-jë të deziluzionuar nga vendimet e kryeministrit me emrat e panjohur të Ekzekutivit.
Për fat të keq, ndryshimi për momentin në Shqipëri është i pamundur në atë që premtojnë kinse reformatorët e Opozitës dhe demagogët e Pozitës. Në momentin që partitë funksionojnë në këtë mënyrë si detashmente në funksion të kryetarit dhe në interes të grupimeve të vogla, do të kemi formacione amorfe si Këshilli Politik dhe politikanë që flasin shumë dhe nuk bëjnë asgjë. I zgjedh të gjitha kryetari, i zgjedh grupi pranë tij. Reformimi i partive është i mbetur në vend dhe pa asnjë shenjë demokracie, sepse njerëzit janë po ata…ashtu si edhe interesat. (Javanews)
