Historiania dhe pedagogia Elena Kocaqi ishte e ftuar në emisionin “S’e Luan Topi”, ku zhvilloi një bisedë me moderatoren Erjona Rusin për jetën profesionale, familjen dhe dy fëmijët e saj.
Duke folur për raportin me djalin dhe vajzën, Kocaqi tregoi se ka pasur gjithmonë një lidhje të fortë me ta. Ajo tha se kujdesej për ta që kur ishin ende në bark, u fliste, u vendoste muzikë dhe i përkëdhelte.
Elena Kocaqi u shpreh se, pavarësisht afërsisë së madhe me fëmijët, ndihet e penduar që nuk ka kaluar edhe më shumë kohë me ta, pasi vitet e rritjes kalojnë shpejt.
“Jam shumë e lidhur me fëmijët, por jam pishman. Ata rriten shumë shpejt dhe shpesh mendoj se duhej t’i kisha shijuar më tepër. Kam qëndruar me ta, por do të doja të kisha pasur edhe më shumë kohë. Kur isha shtatzënë me vajzën, isha në doktoraturë dhe punoja në arkiv. Në të njëjtën kohë jepja mësim në 2-3 universitete, shkruaja libra dhe merresha me shumë angazhime të tjera”, tha ajo.
Pyetjes së Erjona Rusit se si e kishin ndryshuar fëmijët jetën e saj dhe nëse e kishin bërë më të ndjeshme, Kocaqi iu përgjigj se përgjegjësia ishte ndryshimi më i madh.
Ajo tregoi se i kishte dashur fëmijët edhe para se të bëhej nënë dhe se ishte kujdesur për fëmijët e të tjerëve. Sipas saj, djali lindi me peshë gati 5 kilogramë, ndërsa të dy fëmijët erdhën në jetë me operacion cezarian.
“Që kur ishin në bark, u flisja, bisedoja me ta, u vendosja muzikë dhe i ledhatoja. Dardani ishte shumë i fuqishëm që në lindje, si për të folur, ashtu edhe për të ecur. Ai është pika ime e dobët, sepse sot, në njëfarë mënyre, rolin që kishte babai im në shtëpi e ka Dardani. Me të diskutoj për politikën, fizikën, problemet e mia dhe Shqipërinë. Edhe vajza përfshihet në biseda, por ai është më i pjekur”, rrëfeu historiania.
E pyetur nëse kishte qenë e vështirë t’i rritte e vetme fëmijët, Elena u përgjigj se kjo kishte qenë një përvojë shumë e vështirë. Ajo theksoi se rritja e fëmijëve lidhet me formimin e së ardhmes dhe se shoqëria duhet të tregojë më shumë ndjeshmëri ndaj nënave që i rrisin ata.
“Jam një nënë që bëj karrierë dhe duhet të merrem me shumë gjëra. Kur nuk ke ndihmë, gjithçka bëhet më e vështirë. Shteti nuk më ka ndihmuar për asgjë”, tha Kocaqi.
Për të, vështirësia kryesore nuk ka qenë ajo ekonomike, por mungesa e kohës. Ajo shpjegoi se për të botuar një libër që mund t’i kushtojë 5 mijë euro, i duhet të angazhohet edhe në punë shtesë.
Ndërsa lidhur me përgjegjësinë për të përmbushur njëkohësisht rolin e nënës dhe të babait, Kocaqi tha se nuk është ndier keq dhe se në familje nuk ka vendosur një autoritet diktatorial.
“U them edhe prindërve të tjerë se ka gjëra që fëmijët do t’i bëjnë patjetër dhe këtë e dimë të gjithë. Prandaj, pse duhet të nervozohemi? Nëse do të vizatojë në mur, lëreni. Do të kalojë edhe adoleshencën. Të gjithë e kemi kaluar dhe do ta kalojnë edhe ata”, u shpreh ajo.
Pas rrëfimit të saj, Erjona Rusi i lexoi Elena Kocaqit një letër të përgatitur nga dy fëmijët e saj, Dardani dhe Helena.
“E dashur mama, duam të të themi se sa shumë të duam. Na ke rritur me shumë mund dhe nuk na ke bërë kurrë të ndiejmë se na ka munguar diçka. Ke qenë një grua burrneshë dhe nuk do të të zëvendësonim me askënd. Kujtojmë netët kur qëndroje deri vonë duke punuar me librat, ndërsa ne diskutonim për etimologjinë dhe prejardhjen e fjalëve e të emrave. Të dëgjoja me shumë vëmendje”, thuhej në letër.
“Të falënderojmë që na ke mësuar disiplinën dhe që vazhdon çdo ditë të jesh një shembull për ne dhe për të gjithë të tjerët. Na ke treguar se çfarë do të thotë të jesh një nënë vërtet e përkushtuar. Me shumë dashuri, djali dhe vajza jote”, përfundonte mesazhi, që e përloti historianen.
