Ish ministri i Drejtesise i LSI Ylli Manjani eshte shprehur se Komisioni Europian eshte ne konflikt interesi me Shqiperine persa i perket integrimit.
Manjani rendit disa elemente ne mbeshtetje te tezes se tij, duke nenvizuar bashkeautoresine per Reformen ne Drejtesi.
Teksa eshte shprehur se kjo nuk eshte pune ambasadoresh, Manjani per hir te se vertetes ka rene ne kontradikte me veten, pasi kur ishte minister apo dhe si zv.minister dhe zyrtar i larte i LSI ne bashkeqeverisje me PS, e shihte te domosdoshme keshillen e ambasadoreve per probleme te ndryshme.
Madje sa here i interesonte partise se tij, Manjani nuk mungonte te sulmonte kundershtaretr politike, nen akuzen se po anashkalojne partneret nderkombetare qe perfaqesohen ne Shqiperi permes ambasadoreve te akredituar ne Tirane.
Kjo qe bene Manjani por dhe bashkepartiaket e tij eshte qendrim “me hene” ndaj ambasadoreve, te cilet sot i sulmon per gjithçka dhe sa here qe ka kohe te lire!
Postimi i Manjanit:
Komisioni Europian në marrëdhënie me Shqipërinë ka kohë që është në KONFLIKT INTERESI. Kam kohë që e them këtë gjë.
Me pak fjalë, Komisioni shfaqet si “bashkautor” i reformës në drejtësi, në një vend si Shqipëria, ku presupozohej ta monitoronte në emër të Bashkimit Europian. Mirëpo nuk mund të monitorosh objektivisht diçka që ke bërë vetë. Ky është thelbi i Konfliktit të Interesit.
Cili tregtar e shan mallin e vet?- themi ne këtej.
Ky pozicion konfuz i Komisionit në raport me Shqipërinë shpjegon:
1. Rritjen e skepticizmit të shteteve anëtare të BE ndaj nesh. Qeveri të ndryshme Europiane përdoren burime alternative për t’u informuar realisht mbi progresin në Shqipëri, sepse Komisioni ishte jo objektiv.
2. Rënien e të gjitha rekomandimeve pozitive për marrjen e një date për çelje negociatash.
3. Kakofoninë në qëndrim, pasi po i njëjti Komision nuk sugjeron që, modelin e reformës në Shqipëri, të përdorë Maqedonia dhe Kosova. Ledi Bianku sot ka analizuar gjerësisht këtë gjë në shkrimin e Tij “Krämer kundër Krämer“.
Sigurisht që konceptimi i mrrëdhënieve Shqipëri-BE si marrëdhënie ndërpersonale miqsh (Rama-Mogherini më së shumti) ishte i dëmshëm.
Shumë i dëmshëm madje!
Le të themi që nga dashamirësia ndërpersonale nuk përfitoi Shqipëria. Por nuk mendoj se ka fituar as BE…
Ndaj vendosja e kësaj marrëdhënie në shina parimore është rruga e çeljes së bisedimeve reale për anëtarësim.
Eshtë rruga që ne, më shumë se Europa, kemi nevojë.
Nuk është punë ambasadorësh kjo, por marrëdhënie institucionale.
Kështu e kam parë dhe e shoh këtë marrëdhënie, pa mu lëkundur aspak europianizmi si filozofi të cilës i përkas me vetdeklarim./m.j
