Mandati i dytë dhe i qartë që Edi Rama mori për të qenë i vetëm në timonin e shtetit, me shumë gjasa e ka qartësuar edhe atë vetë mbi hallkat e prishura të institucioneve publike. Deklarimet e dikurshme të Ramës se është sistemi që i korrupton njerëzit dhe jo e anasjellta tashmë kanë rënë dhe e vërteta është diku në mes. Edhe sistemi është ndërtuar i tillë për të qenë lehtësisht i korruptueshëm edhe njerëzit kanë ngritur mekanizma që ta legalizojnë përmes sistemit korrupsionin e tyre.
Që ta sqaroj që në fillim me korrupsion nuk kuptohet vetëm një pagesë e caktuar informale në këmbëm të një shërbimi që të takon pa pagesë. Korrupsioni si fenomen shkon përtej një transaksioni financiar, qoftë ai modest apo marramendës. Shërbimet publike në këto dy dekada e gjysëm janë ngritur në mënyrë të tillë për ta legalizuar korrupsionin përmes procedurash absurd dhe në mosbesim total ndaj dokumentave të lëshuara po nga i njëjti shtet.
Besoj të shumtë janë ata që u kujtohet se për të marrë vizë britanike, ambasada kërkonte që certifikata e lëshuar nga njësia bashkiake, pra autoriteti vendor i këtij shteti, kërkonte përkthim dhe noterizm. Brenda kostos së veprimeve të tilla, duhej llogritur dhe dita e punës që konsumohej duke pritur nëpër radhë dhe lëvizur nga një zyrë në tjetrën. Arsyetimi? Niveli i ulët i besimit tek njësitë vendore në rastin më të mirë dhe mos pasja e një database të dixhitalizuar në rastin më të mirë, që nuk ekziston ende.
Edhe ultimatumi i fundit i lëshuar nga gjendja civile për të regjistruar vendbanimin në njësinë bashkiake përkatëse, pasuar me kërcënimin për gjobë, krijoi konfuzion, radhë të gjata dhe sërish sorrallatje nëpër zyra. Për ta kryer regjistrimin ishte e nevojshme certifikata e pronësisë së apartamentit ku banon, që është ai dokumenti i famshëm i hipotekës që për nga vështirësitë me të cilat lëshohet është automatikisht dhe dokumenti më I rëndësishëm që vërteton pronësinë. Por, as ky dokument i rëndësishëm nuk mjaftonte në origjinal përpara zyrës së gjendjes civile. Certifikata e pronësisë në mungesë të një regjistri elektronik i aksesueshëm nga të gjitha institucionet e tjera të shtetit, duhet të kalojë përmes një filtri tjetër që shton shpenzimet dhe sorrollatjet.
Fotokopja e certifikatës së pronësisë duhej të noterizohej me një kosto prej 600 lekësh të reja dhe më pas të njihej si dokument zyrtar për të vazhduar procedurën e regjistrimit, për të cilën duhej plotësuar dhe një formular, në një zyrë tjetër që ndodhej jashtë ambjenteve të gjendjes civile dhe që për ta gjetur të duhej fat sepse ndodhej mes pallateve me një letër A4 që njoftonte se ishte urbanistika. Prej aty ktheheshe sërish në gjendjen civile për ta protokolluar dhe përballeshe me punonjëset e sjellshme dhe të edukuara që prisnin e përcillnin qytetarët e zemëruar që nuk kuptonin pse ishte thënë publikisht që afati i fundit ishte data 28 Korrik, ndërkohë që në gjendjen civile u thonin se mesnata e 27 Korrikut ka qenë mundësia e fundit.
Kryeministri dhe njerëzit që ai do të vendosë në qeverinë e re që siç thotë do të jetë më e mbledhur në mënyrë që kërkesa e llogarisë të jetë më e drejtpërdrejtë, duhet të përballet me shumë mangësi që edhe punonjësja më e ndershme e administratës publike nuk e shmang dot. Burokracinë, mungesën e seriozitetit të dokumentave të lëshuar nga shteti shqiptar, që jo vetëm korruptojnë, por sfilisin njerëzit e thjeshtë. Regjistrat elektronikë të shtetit shqiptar duhet të jenë efektivë dhe sorrollatjet herë të qëllimshme dhe herë të detyrueshme nëpër zyrat e shtetit duhet të marrin fund.
Dhe meqenëse, e ka nisur kritikën kolektive me drejtorët e disa institucioneve jetike për qytetarët duhet të japë edhe ndonjë shpjegim pse eprorët e tyre u vlerësuan gjatë fushatës elektorale dhe për më tepër a do jenë sërish pjesë e kabinetit të ri qeveritar? Nëse po, të fala sistemit dhe korrupsionit!
Posaçërisht për Javanews.al
