Një ngjarje e rëndë është shënuar në Larisa të Greqisë, ku një mësuese 44-vjeçare është përdhunuar nga shefi i saj. Mësohet se një grup kolegësh kishin dalë për tu argëtuar, ndërsa shefi i njërës prej mësuesve e kishte përdhunuar atë në makinën e tij.
Ministria e Arsimit në Greqi, tashmë ka lëshuar urdhër disiplinor ndaj shefit përdhunues ndërsa prokuroria ka nisur hetimet dhe pritet të zbardh denoncimin nga mësuesja. Viktima e përdhunimit ka rrëfyer atë që i ndodhi në mediat greke, duke shpjeguar se grupi i kolegëve kishte dalë për tu argëtuar, ndërsa asaj i kishte qëlluar që të udhëtonte me shefin e saj.
“ Në fillim u përpoqa ta kapërceja e vetme. Mendova se do të më zinte gjumi dhe shpresoja që të nesërmen do të zgjohesha, se gjithçka do të ishte harruar si një makth… Por as atë natë apo të nesërmen nuk mund të flija. Për fat të mirë, familja ime më mbështeti dhe bashkëshorti më bindi të vizitohesha tek një psikiatër për mbështetje psikologjike. Që kur shkova te mjeku, ai më ndaloi të kthehesha në punë, sepse kjo do të shtonte probleme psikologjike.” tha mësuesja 44-vjeçare.
Në aktakuzën e saj, 44-vjeçarja përshkruan me detaje rrëqethëse atë që ka përjetuar që nga momenti kur hipi në makinën e shefit e deri tek përdhunimi.
Nuk ishte hera e parë që kolegët e së njëjtës punë dilnin bashkë, ndërkohë që sipas 44-vjeçares, shoqëria e mësuesve çdo herë ndryshonte në varësi se kush mund t’i transportonte. Kallëzuesja është nënë e dy fëmijëve dhe gruaja e një oficeri ushtrie.
Sipas 44-vjeçares, shefi i saj filloi ta rrihte dhe ta shtynte, ndërkohë që zbërthente pantallonat, duke i treguar organin gjenital.
“Ai i zbërtheu dhe hoqi pantallonat dhe të brendshmet, duke nxjerrë organet gjenitale. Vazhdova t’i përsërisja se nuk dua që ai të vazhdojë e të ndalet me kaq. Isha ngrirë dhe nuk mund të reagoja. Isha mbërthyer në cep të makinës në panik, duke shikuar vazhdimisht poshtë, me frikë se mos bënte diçka më shumë dhe nuk mund ta besoja se po përjetoj një situatë të tillë. Duke parë pamundësinë time për të reaguar, më shtypi organin gjenital shumë fort dhe intensivisht dy herë drejt kokës sime, duke bërtitur “hajde vogëlushe, merre një moment” dhe përsëriti shprehjen “pak bebe, pak”. Për shkak se po rezistoja, ai filloi të më tërhiqte dorën drejt organit gjenital, duke përsëritur gjithmonë të njëjtën frazë “pak, Bebi im, pak.” Isha në gjendje shoku. Vazhdova të rezistoja dhe i thashë vazhdimisht se ai ishte shefi im dhe doja që ai të ndalonte. Edhe unë ia përsërita duke qarë se po të ndalej në atë pikë, do ta konsideroja incidentin të përfunduar.”
“Me gjithë lutjet dhe rezistencën time, ai më detyroi. Por unë kisha arritur të shtrëngoja dorën time në një grusht dhe ai po e shtypte atë në penisin e tij. Arrita të tërhiqja dorën dhe e frikësuar u përpoqa të hap derën, por ajo ishte e mbyllur. Ia përsërita duke qarë se nuk dua të thyej kornizën profesionale dhe se po ta kisha kuptuar që ai më sheh ndryshe, nuk do të shkoja. Iu luta të më linte .”
“Ai përsëriste vazhdimisht të vazhdoja. Më tha se asgjë nuk do të shihet në punë, se di të mbajë premtime dhe të respektojë kapacitetin e tij në punë”.
“Kur përdhunimi përfundoimbeta e shtangur. U trondita dhe pyesja veten se çfarë kishte ndodhur. Nuk mund të kuptoja gjithçka që kishte ndodhur më parë, as nuk mund ta besoja se si më ndodhi një gjë e tillë. Më vinte turp për atë që kishte ndodhur dhe mbi të gjitha kisha turp për veten time. Munda të ngushëlloja veten duke e konsideruar “me fat” sepse ai arriti ejakulimin para se të arrinte të depërtonte brenda meje. Nuk mund ta imagjinoja se si një njeri që u paraqit në zyrë para të gjithëve si “babai” ynë, mund t’i bindej instinkteve të tij më të ulëta dhe të më përdhunonte në një mënyrë të tillë. Po mendoja se në cilën pikë të sulmit nuk reagova siç duhet dhe nuk mund ta bëja të ndalonte. Ishte faji im? Doja të thërrisja burrin tim, prindërit e mi! Doja që ata të vinin dhe të më merrnin, por më vinte turp, më vinte shumë turp! Nuk dija çfarë t’u thosha… .. T’i thërrisja, t’u tregoja, çfarë? Po mendoja sa budallaqe isha që nuk i kuptoja qëllimet e tij. Mendova se e vlerësonim njëri-tjetrin… Sa budallaqe!”
/b.h
