Nga Altin Ketro
Nëse duan që të projektojnë të ardhmen politike, liderët duhet të kenë guximin të mësojnë nga gabimet e së shkuarës. Nga ky këndvështrim, nuk përbën asnje çudi që Partia Demokratike i humbi zgjedhjet më 11 maj 2025. Por kjo humbje nuk ndodhi rastësisht. Ajo kishte nisur të ravijëzohej që në vitin 2009.
Nëse kthehemi pas në kohë, do të shohim pesë arsye kyçe pse PD, pavarësisht një morie arritjesh në qeverisje, nuk arriti të sigurojë një shumicë të qartë në ato zgjedhje, të cilat i kishte detyrim t’i fitonte.
Së pari, liberalizimi i vizave ishte një sukses diplomatik i rëndësishëm, por që nuk u kapitalizua politikisht.
Së dyti, anëtarësimi i Shqipërisë në NATO, si një arritje historike, nuk u përkthye në besim të plotë elektoral.
Së treti, ndërtimi i Rrugës së Kombit, për nga rëndësia strategjike dhe investimi publik, nuk e bindi elektoratin se ishte fryt i një qeverisjeje vizionare.
Së katërti, aleatët që PD kishte në krah, “vagonët” e shumtë që tërhiqte lokomotiva e saj politike, nuk sollën një sinergji reale.
Së pesti, kryetari i opozitës së atëhershme, Edi Rama, nuk ishte pjesë e listës për deputet, pasi kishte zgjedhur të mbante detyrën e kryebashkiakut të Tiranës. PD nuk arriti të ndërtojë një narrativë të qartë kundër këtij pozicionimi të paqartë të liderit të opozitës, duke humbur rastin për ta vënë në siklet kundërshtarin dhe për të fituar terren moral e politik.
Përkundër këtyre avantazheve, PD dhe Sali Berisha nuk arritën më shumë se 70 mandate. Jo vetëm që nuk mjaftonin për të qeverisur të vetëm, por përbënin edhe një paralajmërim serioz për krizën e ardhshme politike të së djathtës.
Ato zgjedhje ishin më shumë se një garë; ishin një test për katër vitet e para të qeverisjes së Berishës. Dhe ai test nuk u kalua.
Herën e parë, në vitin 2005, kur populli e solli në pushtet Berishën, ndodhi për shkak të gabimeve të qeverisjes së Nanos, e jo thjesht për meritën e Saliut. Por pasi nuk mori votëbesimin e dytë pa mëdyshje, atëherë kjo tregoi se ai kishte dështuar gjatë mandatit të parë. Kjo pra ndodhi me Berishën në vitin 2009.
Që nga ai moment, PD duhej të kishte reflektuar thellë. Në vend të kësaj, u zgjodh një aleancë e panatyrshme me LSI-në e Ilir Metës, që e kishte ndërtuar fushatën mbi retorikën anti-Berisha.
Me këtë aleancë, Berisha u hodhi hi syve demokratëve, ku një marrëveshje meskine paszgjedhore, e trajtoi sikur të kishte fituar zgjedhjet. Asokohe, nuk pati analizë të brendshme. Asnjë shenjë reflektimi, asnjë kërkim përgjegjësie nga Berisha. Dhe as në zgjedhjet e mëvonshme nuk u bë ky proces.
Sot, në vitin 2025, Partia Demokratike dhe Sali Berisha janë përballur me një tjetër disfatë të thellë, pasojë e drejtpërdrejtë e asaj që nuk u kuptua dhe nuk u pranua në vitin 2009. Ajo futi në garën për kryeministër një lider që nuk shkëlqeu as kur ishte në zenitin e tij, duke treguar se mësimet e së kaluarës vazhdojnë të shpërfillen edhe sot.
Asnjë humbje nuk është e papritur kur mbillet me vite të tëra vetëkënaqësie, kokëfortësie dhe mungese reflektimi e organizimi.
