Fjalia e hershme në të vërtetë ka qenë ndryshe, thuhej: hane Shan, hane Bagdad për të treguar normalisht dy skaje që nuk përputheshin. Me kalimin e kohës dhe me pak ironi, mund të përdoret dhe me kuptim tjetër në një kontekst tjetër.
Tërmeti i para ca ditëve në vendin e largët aziatik ka shkaktuar mijëra viktima, dhjetra mijëra të plagosur dhe dëme të jashtëzakonshme materiale. Forca e verbër e natyrës e ka ulur në gjunjë atë vend që sot po pret ndihmën dhe solidaritetin e komunitetit ndërkombëtar. Fatkeqësia e tjetrit është megjithatë një rast për të menduar dhe për momentin që fatkeqësia mund të trokasë dhe në Shqipëri.
Çfarë do të ndodhte nëse një gjëmë e tillë e natyrës do të godiste Tiranën, Durrësin, Vlorën apo ndonjë qytet tjetër, të shumëfishuar shëmtueshëm në këto vite tranzicioni? Sa të mbrojtur jemi në ndërtimet tona? A ka pasur njeri në mendje në kohën kur të gjithë e kishin mendjen tek betoni, llaçi, tullat dhe pakot si tulla të dollarëve se ndërtimi i pasigurtë e bën të pasigurtë jetën e gjithkujt nesër?
Shpesh ne kujtohemi për fatkeqësinë kur na troket në derë, por nuk është keq, përkundrazi, është detyrim, që t’u “hidhet një sy” ndërtimeve të reja për të parë se çfarë ndodh me ta. Atëherë mund të kujtohet dhe një premtim i fushatës së katër vjetëve më parë të Lulzim Bashës për hipotekimin e pallateve me probleme. Pse specialistët nuk guxonin të firmosnin për sigurinë e ndërtimeve? Ndoshta sepse ata e dinë më mirë se kushdo që distanca nga Nepali në Shqipëri, nuk është shumë e gjatë.
Redaksia Online
(JavaNews.al)
