Një rrëfim pa dorashka nga kantautori i njohur Gjegj Leka. Për herë të parë ai flet për të kaluarën e tij dhe të kolegëve, fjalët e mira dhe ndihma që I ka ardhur nga disa të tjera, siç është për shembull Vaçe Zela. Një këngëtare gjigande, por që për të mbytur emocionet, i duhej të rrëkëllënte alkol para se të dilte në skenë.
Ai thotë se “asnjë presje nuk do t’i hiqja jetës që kam bërë. Nuk I kam bërë kurrë keq dikujt, siç ka ndodhur fatkeqësisht me shumë emra nga arti shqiptar, që u kanë bërë keq kolegëve. Kanë bërë mekatet e tyre dhe artistët, kanë folur më shumë se duhet, më kanë përmendur edhe mua personalisht.
I pyetur nëse mund të japë emra, ai thotë: “Nuk i them, se kanë familje. Ndërsa njera shumë e rëndësishme për atë kohë, është edhe e sëmurë aty ku jeton. Bëhet fjalë për një këngëtare shumë të madhe, që ka marrë madje edhe çmime nga këngët e mia.
I pyetur nëse e ka fjalën për Parashqevi Simakun, ai thotë: “Unë nuk thashë gjë, ti e the…”
Po a ka qënë e privilegjuar Simaku?
Sipas Lekës për Panorama, Simaku ishte “më e privilegjuara. Sigurisht, në vend të parë ka qënë Vaçe Zela, më pas erdhi Parashqevi Simaku. Vaçka ka qënë “ministry më vete”. Madje Vaçja ishte mbi ministrinë. Ajo zgjidhte çfarë kënge të donte, ishte shumë e fuqishme. Sepse Vaçja nuk ishte thjesht këngëtare, ishte një këngëtare shumë e zgjuar. Vaçja, duke qënë jo e bukur, nuk e fitoi se “ia dha” dikujt. Se ishin ca të tjera, që e “jepnin” dhe ishin të bukura, që të flasim troç tani. Vaçja e fitoi em zgjuarsinë e saj, duke ditur të mbante kontaktet e duhura dhe duke u bërë institucion.
Gjithnjë, para se të dilte në skenë, Vaçja shkonte në banjë të urinonte dhe ankohej për dhimbje të forta barku, të tmerrshme, aq emocione kishte.
