Mediat kanë zbardhur së fundmi detaje të krimit shtetëror që ndodhi në Gërdec në mars të vitit 2008, ku humbën jetën 26 njerëz, u plagosën qindra të tjerë dhe fshati u rrafshua nga shpërthimi. Ngjarja tronditi Shqipërinë dhe u pasua me krizën politike dhe debate të forta në parlamentin e Shqipërisë. Ministri i Mbrojtjes, Fatmir Mediu, dha dorëheqje, por kjo nuk dukej e mjaftueshme për opozitën që kërkonte dorëheqjen e kryeministrit. Një ndër deputetët aktivë në denoncimin e ngjarjes tragjike të Gërdecit, ishte edhe Spartak Ngjela. Në një fjalim në parlament, në debatet për ngjarjen e Gërdecit, Ngjela i drejtohej prokurores së përgjithshme për dy letrat që i kishte dërguar për këtë ngjarje dhe akuzonte ashpër qeverinë dhe kryeministrin Berisha.
***
“Ndoshta jemi përpara një gjendjeje shumë të rëndë, e cila krejtësisht dhe kryesisht vjen si pasojë e tri arsyeve: njëra është arsye psikologjike, tjetra subjektive dhe e treta logjike, për të cilën do t’i drejtohem Prokurores së Përgjithshme.
Për të parën, do t’ju jap një maksimë dhe për të dytën do të analizoj Delijorgjin: kujt i takon, si ka kaluar dhe çfarë përfaqëson. E para ishte psikologjike dhe e kam marrë nga një avokat i largët në kohë, por i afërt në hapësirë, që në shqip i themi Ciceron, por ata i kanë thënë Markus Tulius Ciceron. Ai ka thënë latinisht: “Non qui parihambet cet, qui plus qupid paru perest ( jo ai që ka pak, por ai që kërkon shumë është i varfër).
Kjo është arsyeja kryesore që ky korrupsion i madh qeveritar, me familjarë qeveritarësh të lartë, ra në këtë llum, i cili do t’i marrë me vete, sepse unë do t’jua shpjegoj provat këtu me radhë. Sepse kanë dashur më shumë dhe jo vetëm që dolën të varfër, por u shkatërruan totalisht në historinë e këtij kombi.
Më lejoni t’ju shpjegoj përse i drejtohem Prokurores së Përgjithshme. Zonja Prokurore, të ka ardhur rasti të hetosh një çështje, e cila do të hetohet dhe kurrë nuk do të mbetet e tillë, sepse, më lejoni t’ju them: nëse ekziston një qeveri në botë që nuk di se ndodhet një fabrikë armësh që çmonton armë 12 km larg Tiranës, jashtë të gjithë parametrave dhe, njëkohësisht, pranë një qendre të banuar dhe Qeveria nuk e di, kjo Qeveri nuk mund të rri dot asnjë minutë. Nëse e di, është e inkriminuar. Atëherë, zonja Prokurore, unë të them se kjo Qeveri e di.
Cilat janë arsyet? Si ka mundësi që të mos di se në këtë qendër, 12 km afër Tiranës, ka një fabrikë fantazëm, që operon pa leje ? Cila është leja? Nuk ka ende një leje për këtë fabrikë dhe askush nuk di asgjë. Atëherë, si ka mundësi që të mos dihet kjo gjë? E pamundur. Nëse nuk dihet, fatkeqësi për ata që nuk e dinë. Nëse dihet dhe është lejuar, këtë duhet ta hetojë Prokurorja.
Në fund fare, zonja Prokurore, ki parasysh një gjë, se unë ju kam dërguar një letër, do t’ju dërgoj edhe dy të tjera, se kjo çështje kërkon hetim ndërkombëtar. Shumë mirë ke bërë që i je drejtuar FBI-së, t’i presim të gjitha provat dhe provat do ta shikoni se janë të rënda. Pse? Unë e shikoj profesionalisht. Kurrë nuk ka mundësi të mos dihet një çështje kaq pranë një Qeverie që pretendon se drejton vendin, kaq pranë krimit dhe mbi bomba, sikur të ishin kallama misri. Jo, këtu nuk ka pakujdesi.
I rikthehem asaj që thashë në fillim: nuk është i varfër ai që ka pak, ai që kërkon shumë është i varfër dhe bie brenda”, deklaroi Ngjela në fjalimin e tij në seancën parlamentare në mars 2008.
