Gazeta “The Economist” ka publikuar një analizë të thellë për situatën aktuale në Siri dhe më gjerë, ku flet për forcat e koalicionit të përfshira në konflikt, krizën e refugjatëve, pozicionin e BE-së dhe ndikimin rus në BE, si dhe arsyen pse luftës së Putinit në Siri i ka ardhur fundi.
Që nga intervenimi i Rusisë në fund të shtatorit në Siri, gjoja për ta shkatërruar ISIS-in dhe Al-Nusran, dinamikat në terren kanë ndryshuar rrënjësisht. Presidentit sirian, Bashar al-Assad, në atë kohë i kishte ardhur fundi, ndërkaq tani ka fituar vetëbesim për mbijetesën e tij dhe rimarrjen e kontrollit të më shumë territoreve të kontrolluara nga terroristët. Madje, forcat e Assadit i kanë rrethuar territoret e kontrolluara nga rebelët e qytetit Aleppo, qytetit më të madh sirian. Pse Assadi dhe Putini duhet ta ndalin luftën tani? Gazeta “The Economist” shkruan se situata është komplikuar më shumë sesa që mendohet. Pavarësisht armëpushimit të arritur në Munih të Gjermanisë para pak ditësh, situata në terren nuk ka ndryshuar fare. Qindra vrasje, maltretime dhe dëbime të mijëra refugjatëve janë vetëm njëra nga skenat në dukje të kësaj diplomacie. “Kjo është diplomaci në shërbim të agresionit ushtarak. Dhe, si e tillë, po funksionon, sepse ne po e tolerojmë”, kishte deklaruar para pak ditësh, John McCain, udhëheqës i komitetit të Senatit për shërbime të armatosura.
Për më tepër, armiqësia mes Moskës dhe Ankarasë është ushqyer edhe më tej nga përparimi i Forcave Siriane Demokratike (SDF), një aleancë e luftëtarëve kurdë dhe arabë nën ombrellën e PYD-forcës kryesore siriane kurde. Kjo forcë ka qenë aleati më i besueshëm i Shteteve të Bashkuara në terren kundër ISIS-it. Por, tani, e ndihmuar nga avionët rusë dhe armët ruse, kjo forcë po lufton në ‘aleancë të heshtur’ me regjimin e Assadit.
Në anën tjetër, diplomatët perëndimorë po akuzojnë presidentin rus, Vladimir Putin, për “armatosjen” e refugjatëve për ta kërcënuar Evropën dhe për ta dënuar Turqinë, e cila po i përkrahë rebelët. Së fundi, situata është komplikuar akoma më shumë. Turqia po ndërton kampe të mëdha refugjatësh në anën tjetër të kufirit me Sirinë. Nuk është e qartë akoma nëse Turqia është e gatshme t’i mbrojë këto kampe të reja kundër sulmeve ruse.
Nëse po, atëherë Turqia duhet ta vendosë një zonë joformale sigurie përgjatë kufirit, të cilën gjë turqit e kanë kërkuar kohë më parë, porse ishte refuzuar nga Amerika. Liderët e opozitës siriane thonë se “Turqia, me gjasë, po mundohet të prodhojë një krizë humanitare, për ç’gjë, ndoshta do të intervenonte Perëndimi, përfundimisht”, transmeton Republika.
Në fakt, shkruan “The Economist”, shanset që Perëndimi të intervenojë janë të vogla. Madje, nëse Rusia dhe Turqia përplasen në Siri, NATO-ja nuk do të jetë e obliguar t’i ndihmojë Turqisë, përpos në rast se ajo sulmohet brenda territorit të saj. Në këtë situatë, Putini ka një qëllim të vetëm: kthimin e qytetit Aleppo në duart e Qeverisë së Assadit dhe kthimin e procesit të suspenduar të paqes së OKB-së në vend. Duke e mbështetur këtë plan, Putini mendon se grindjet e vendeve të BE-së për refugjatët nënkupton edhe dëshirën e tyre për të marrë fund kjo luftë me çdo kusht.
Ikja e refugjatëve në Evropë për shkak të sulmeve ruse është një përfitim shtesë për Putinin. Me vite të tëra, ai po përkrahë disa parti politike të vendeve evropiane për ta kundërshtuar BE-në. Një BE e dobësuar, llogaritë Putini, nënkupton dëshirat e Ukrainës, Gjeorgjisë dhe Bjellorusisë të qëndrojnë brenda sferës së influencës ruse. Megjithatë, kjo strategji tërë ruse, së fundi duket të jetë nën rrezik.
