Pasioni i francezëve për të protestuar është i njohur në Evropë. Përgjatë viteve të fundit kemi parë protestën e fermerëve kundër kostos së lartë të prodhimit, atë të të rinjve të maskuar e që sulmojnë policinë me bomba artizanale në zonat periferike, si dhe raste të tjera.
Aktualisht, prej javësh, disa mijëra studentë kanë ngritur barrikada në hyrjet e shkollave dhe e kanë zbritur zemërimin e tyre në rrugë. Të shtunën, në mbarë Francën janë njoftuar protesta të reja.
Me studentët pritet të bashkohen sindikatat e punëtorëve dhe figurat kyçe të asaj që njihet si lëvizja e Jelekëve të Verdhë.
Por kryeministri Sebastien Lecornu sugjeroi këtë javë se zemërimi i studentëve po manipulohej politikisht, në prag të zgjedhjeve presidenciale të vitit të ardhshëm.
Jelekët e Verdhë protestuan kundër rritjes së kostos së jetesës për më shumë se një vit, prej 2018-s, duke e kthyer lëvizjen e tyre në një nga demonstratat më jetëgjata në historinë e Francës.
Jerome Rodrigues, një aktivist i grupimit në fjalë, ka përdorur Instagramin për të inkurajuar njerëzit që t’i bashkohen demonstratave të së shtunës.
“Protestat duhet t’i japin zë atyre që duan një jetë dinjitoze dhe që nuk duan më të numërojnë çdo qindarkë, apo të zgjedhin mes ushqimit apo makinës”, ka thënë ai në një video.
Sipas Rodrigues, zemërimi nuk ka një parti politike dhe po ashtu as një frigorifer i boshatisur. Në këto kushte shtrohet pyetja, çfarë po ndodh në ekonominë e dytë të BE-së?
Problemet sociale, kostot e larta të huamarrjes qeveritare, një Parlament thellësisht i përçarë dhe një vajtje-ardhje e kryeministrave, 6 në 5 vjet, kanë trazuar vendin.
Dhe, duke parë këto zhvillime, a mund të thuhet se Franca ndodhet në pikën e fundit? Dhe çfarë do të thotë kjo situatë për Eurozonën?
“Nuk mund ta krahasosh Francën me krizën greke të vitit 2012, apo Argjentinën e vitit 2001. Tregjet financiare e dinë këtë”, thotë ekonomistja Anne Laure Delatte për BBC.
Sipas saj, situata e vendit ngjason më tepër me Britaninë e vitit 2023, kur kryeministre ishte Liz Truss dhe kur i ashtuquajturi buxheti i vogël i qeverisë çoi në rënien drastike të paundit, rritje të bondeve qeveritare dhe të kuotave të hipotekës.
Motoja kombëtare e Francës është “Liri, barazi, vëllazëri”, por kjo nuk është ndjesia që vendi të përcjell kur sheh rrugët e mbushura me protesta dhe videot virale në rrjetet sociale.
