Ishte vërtet muzikë ajo që dilte nga zemra e Beethoven: kompozimet e muzikantit do të ndikoheshin nga aritmia e zemrës së tij. Ritmet e disa prej kompozimeve të tij më të famshme dhe më prekëse do të ndikoheshin nga aritmitë kardiake nga të cilat ndoshta vuante kompozitori. Kjo është hipoteza e tre studiuesve, një muzikologu, një kardiologu dhe një historiani mjekësor nga Universiteti i Miçiganit dhe Universiteti i Uashingtonit.
Sëmundje misterioze – Gjithmonë është spekuluar për sëmundjet e shumta nga të cilat kompozitori do të kishte vuajtur që i ri, nga astma te sindroma e zorrës së irrituar, nga sëmundja e veshkave te cirroza e mëlçisë. Dhe historianët kanë vënë në dyshim se si sëmundjet fizike të muzikantit mund të kenë ndikuar në artin e tij. Një nga shembujt më të njohur është shurdhimi, nga i cili Beethoven u prek që në moshë të re dhe që do të ndikonte në stilin e tij ndërsa përparonte. Por teoria është avancuar gjithashtu se motive të caktuara ritmike në muzikën e tij janë një transpozim i ritmit të parregullt të zemrës që ai ka të ngjarë të vuajë në lidhje me sëmundjet e tjera fizike.
Shembulli i përmendur nga disa studiues është Opus 81a, sonata e pianos nr. 26, e cila përmban në lëvizjen e hapjes pauza të rëndësishme dhe një ritëm galopant që i ngjan ekstrasistolave, kur zemra ka një rrahje të çrregullta e ndjekur shpesh nga një pauzë.
Me frymë të ngurtësuar – Në një studim që u shfaq në revistën “Perspectives in Biology and Medicine”, autorët gjurmojnë shenjat e mundshme të aritmisë kardiake në kompozime të tjera. Para së gjithash, kuarteti i harqeve Nr. 13 në B flat major, Opus 130. Lëvizja e pestë, Cavatina paraqet një ndryshim të ritmit në mes të partiturës. Beethoven e shënoi këtë pjesë me fjalën gjermane “beklemmt”, që do të thotë “me zemër të rëndë”. Shënimi mund t’i referohet emocionit të ngjallur nga muzika, por sipas autorëve ritmi është evokues i një ndjesie fizike, gulçimi për shkak të sëmundjes ishemike.
Zemra në veshë – Gjithashtu në kompozime të tjera, sipas autorëve, ndryshimet e papritura të ritmit dhe çelësit përkojnë me shqetësime specifike të ritmit të zemrës, për shembull lëvizja e tretë e Opus 110, me një melodi që kujton gulçimin e lidhur me një aritmi takikardike. “Kur zemra rreh në mënyrë të çrregullt nga një sëmundje, e bën këtë në modele të parashikueshme. Duket se dëgjojmë disa nga këto modele të njëjta në muzikën e Beethoven-it”, tha Joel Hoëell, një nga autorët e studimit. Gjithashtu sipas autorëve, rënia graduale e shqisës së dëgjimit mund ta ketë lënë kompozitorin edhe më të vetëdijshëm për ritmin e brendshëm të zemrës së tij, nga i cili do ta linte veten të udhëhiqej. Siç thuhet të ketë ndodhur me Gustav Mahler, një tjetër muzikant i madh, sëmundja e rëndë e zemrës së të cilit do të shfaqej në kompozime.
