Kryeministri Edi Rama ka reaguar sërish lidhur me protestën para Bulevardit, duke mbrojtur “Paketën e Maleve” dhe duke e cilësuar atë si një instrument zhvillimi për zonat malore të vendit.
Rama shtron pyetjen se përse, sipas tij, kundërshtohet një nismë që synon t’u japë mundësi pronarëve të tokave në zonat malore të zhvillojnë agroturizëm, bujqësi dhe investime të vogla familjare.
Ai argumenton se shumë prej këtyre pronave nuk janë të pajisura me certifikata pronësie sipas ligjit 7501, çka sipas tij ka penguar përfitimin e subvencioneve, kredive dhe fondeve të BE-së.
Kryeministri thekson se “Paketa e Maleve” synon të mbyllë këtë boshllëk ligjor dhe të nxisë investimet e emigrantëve në zonat rurale, duke e konsideruar atë një mundësi për zhvillim ekonomik të qëndrueshëm. Në reagimin e tij, Rama iu referua edhe modeleve europiane të zhvillimit të zonave alpine, duke përmendur Austrinë si shembull ku, sipas tij, turizmi dhe mbrojtja e natyrës bashkëjetojnë përmes rregullave të qarta dhe investimeve të kontrolluara.
Reagimi i Edi Ramës:
Po me Paketën e Maleve ç’kanë Flamingot e Bulevardit apo edhe ata që kanë tokat e trashëguara në Shqipërinë malore nuk duhet ta gëzojnë pronën e tyre, duke zhvilluar një agroturizëm, një punishte agropërpunimi, një fermë?!
Sot, ata nuk marrin çertifikatë me 7501-shin, se e kanë ndarë mesveti tokën sipas kufijve të vjetër dhe nuk e kanë pranuar asnjëherë 7501-shin, po duke mos pasur çertifikatë s’marrin dot as leje, as subvencione nga shteti, as financime nga fondet e BE-së, as kredi nga bankat.
Ndërsa Paketa e Maleve, e cila është zgjidhje e formësuar në vite që ka mbështetjen e tyre dhe po tërheq mijëra emigrantë për të investuar në tokën e tyre, mbyll boshllëkun ligjor, e hap rrugën e futjes së maleve në ekonominë tonë përmes zhvillimit të qëndrueshëm të turizmit.
Ah, zonat e mbrojtura, natyra, po, që do t’i shpëtojë revolucioni imagjinar, duke anulluar Paketën e Maleve?
Po Austria?
Kur flitet për zhvillimin në zonat e mbrojtura, shpesh krijohet përshtypja sikur zgjedhja është e prerë me thikë:
Ose natyrë.
Ose zhvillim.
Po në fakt, zonat e mbrojtura ndahen me kategori të ndryshme dhe kanë nivele të ndryshme mbrojtjeje, nga kategoria I ku ndërtimi përjashtohet totalisht tek për shembull kategoria V, si në pjesën gadishullore të Zvërnecit, ku qysh nga ligji i 2017-ës është e qartë se mund të ndërtohet me kushte të caktuara.
Alpet Austriake janë ndër peizazhet më të mbrojtura dhe më të qendisura në Europë. Brenda dhe përreth zonave të mbrojtura përgjatë tyre gjenden qindra fshatra alpine, hotele, resorte, teleferikë, qendra skijimi, shtigje turistike dhe infrastrukturë moderne që tërheqin miliona vizitorë çdo vit.
Rajone si Tiroli apo destinacione si Kitzbühel janë kthyer kaherë në marka globale të turizmit malor.
Megjithatë, askush nuk e thotë dot kurrë se Austria sakrifikoi Alpet për turizmin. Përkundrazi. Austria ndërtoi turizmin për Alpet.
Ata njerëz të mençuar e kuptuan nga të parët se peizazhi nuk ishte pengesë për zhvillimin, po ishte vetë themeli i zhvillimit.
Prandaj modeli austriak nuk ishte kurrë: “Mos ndërtoni asgjë.”
Por ishte:
“Ndërtoni me kujdes.
Ndërtoni me cilësi.
Ndërtoni aty ku duhet.
Mbroni atë që është e pazëvendësueshme.”
Sot turizmi gjeneron miliarda euro çdo vit për ekonominë austriake dhe mbështet qindra mijëra vende pune, ndërsa Austria mbetet një nga vendet me standardet më të larta të mbrojtjes së natyrës në Europë.
Pyetja nuk është nëse natyra dhe zhvillimi mund të bashkëjetojnë.
Pyetja është nëse kemi vizionin, dijen dhe disiplinën për t’i bërë ata aleatë të njëri-tjetrit, duke rritur qëndrueshmërinë mjedisore të vendit dhe ekonominë shqiptare falë një turizmi cilësor me të ardhura të larta.
Sepse kur natyra trajtohet si pasuria më e madhe e një vendi, ajo nuk mbrohet duke e izoluar nga ekonomia, po duke e kthyer në zemrën e ekonomisë.
Prandaj, e përsëris:
BUDALLALLËKU QË E KA MBAJTUR SHQIPËRINË PENG 100 VJET, S’KA PËR TA NDALUR DOT TË VAZHDOJË RRUGËN E NISUR PËR TA FUTUR KËTË VEND NË LIGËN E KAMPIONËVE TË TURIZMIT BOTËROR
