Për bandën e Kateshit, ky sulm nuk ishte humbja e një lufte, por ishte një disfatë e rëndë, që shënoi fillimin e rënies së tyre. Familja Kuçi mbijetoi falë aftësive ushtarake të njërit prej tyre, duke treguar se jo gjithmonë dhuna e bandave mbetej pa përgjigje.
Disa muaj pas kësaj ngjarjeje në krye të policisë së Elbasanit, emërohet kolonel Edmond Koseni. Ai nuk ishte një oficer i zakonshëm, por një luftëtar i vendosur që krijoi një grup operativ të besuar prej shokëve, miqve dhe djemve më të ashpër të policisë, duke përfshirë individë nga Peqini, Tepelena e Rrogozhina. Pjesë e këtij grupi ishte edhe Roland Rexhepi, njohur si “Doda”, një djalë i lagjes “Banesa”, lagje në të cilën grupi i Tan Kateshit, bëri disa masakra.
“Po ashtu shteti reagoi fuqishëm edhe në vitin e 2004 duke krijuar Prokurorinë për Krimet e Rënda dhe Gjykatën për Krime të Rënda, që gjithmonë kanë qenë në lëndë të posaçme, që drejt për drejt të formuara për tu përballur me gjykimet e veprave penale në lëndë të krimit të organizuar”, shprehet Saida Dollani, kryetare e Apelit e Gjykatës Posaçme.
Në një qytet ku banda e Kateshit ishte bërë e paprekshme, Koseni vendosi të godiste me dhunë dhe terror, ashtu siç bandat kishin bërë për vite me radhë. Operacioni i parë u bë në zemër të Elbasanit, në lagjen “Kala”, ku policia arrestoi Cajup Kasën, një anëtar kyç i bandës, i kapur në flagrancë me kallashnikov.
Ai u gjet pa jetë në qelitë e burgut të spitalit, ku ishte transferuar pas arrestimit. Zyrtarisht autoritetet e kohës thanë se ai ishte vetëvarur. Por familjarët dhe shokët e tij e kanë mohuar këtë informacion zyrtar. Sipas tyre, Kasa nuk ka pas shenja në qafë.
Pas arrestimit të Kasës, anëtarët e tjerë të bandës nisën të fshihen e mos dilnin më hapur në qytet. Objektiv për t’u arrestuar u bë Dritan Kateshi. Policia kishte marrë informacion se i shumëkërkuari ndodhej në banesën e tij, e cila ndodhet disa metra larg komisariatit.
Koseni, që ishte në krye të operacionit vendosi të rrethonte gjithë pallatin dhe banorët të nxirreshin jashtë, për shkak të frikës së ndonjë përplasjeje me armë.
Por ajo që ndodhi ishte e pabesueshme. Dritan Kateshi arriti t’u shpëtonte dhjetëra forcave speciale të vendosura rreth pallatit, duke u maskuar si grua. Dëshmitarët e asaj kohe tregojnë se ai doli nga dera kryesore i veshur me rroba grash, duke ecur mes turmës së banorëve, që u nxorën me urdhër të policisë.
Arratisja spektakolare, nuk ndaloi Policinë e Elbasanit të vihej në ndjekje të tij. Përkundrazi vartës të kolonel Kosenit në atë kohë, thonë se arratisjen e Kateshit, koloneli e mori si sfidë personale. Ai kërkonte vazhdimisht informacion për vendndodhjen e kreut të bandës, nëpërmjet informatorëve të tij.
Vjeshtën e vitit 98, vjen një informacion se ai ishte fshehur në zonën e Alliasit në Tiranë. Koseni njofton për këtë informacion vetëm ministrin, dhe më pas me 60 efektivë niset drejt Tiranës. Megjithëse operacioni ishte në juridiksionin e Tiranës, Edomond Koseni mori në dorë situatën dhe, me grupin e tij të besuar të luftëtarëve, finalizoi arrestimin në një aksion të shpejtë dhe të saktë në orën 03:00 të mëngjesit. Pas arrestimit nisi një kalvar i gjatë seancash gjyqësore, ku vetë Kateshi dhe banda nisën kërcënimet ndaj njerëzve të drejtësisë.
“Ka pasur gjyqtarë të cilët i kanë qëndruar kërcënimeve duke mbetur gjyqtarë në kuptimin e fjalës, patën integritetin paanësinë dhe pavarësinë dhe të jepnin vendimet dhe në këtë rast ishin vendime të drejta se ishin dhënë nga një gjykatë e paanshme dhe e pavarur”, shprehet Saida Dollani.
Arrestimi nga policia e Elbasanit, në një zonë që ishte në juridiksionin e Tiranës, solli xhelozi tek shefi i komisariatit Tiranë, që në atë kohë u shpreh se edhe policia e Tiranës e kishte informacionin.
“Ne kishim informacion dhe kishim njoftuar antiterrorin, por Koseni bashkë me grupin e tij të besuar erdhi dhe e arrestoi personalisht.”
Pas arrestimit, Dritan Kateshi nuk u dërgua menjëherë në qeli. Koseni e ekspozoi atë publikisht, duke e shfaqur në lagjen ku ai kishte jetuar. Ai ecte në këmbë me kokën ulur mes policëve të armatosur.
Për shumëkënd, kjo skenë ishte një demonstrim force, një mënyrë për të treguar se shteti kishte rifituar kontrollin e qytetit. Në rrugët ku Kateshi kishte lëvizur dikur si një sundimtar i krimit, tani ecte si një i arrestuar i zakonshëm…
Parakalimi demonstrues me të fortin Tan Kateshi, ishte një mesazh që nëse vullneti i shtetit ekziston, nuk ka asnjë bandë që të sfidojë rendin dhe qetësinë për shoqërinë…
“Në vitin 1997 personat ishin të armatosur jo më kot u quajtën edhe bandë kriminale, sepse armët u panë dukshëm në duart e tyre, tani nuk shikohet më armë në duart e krimit. Krimi ka pësuar një tjetër dimension, është zhvilluar në kuptimin e pastrimit të produkteve të veprave penale duke future të ardhurat nga kjo veprimtari kriminale në veprimtarinë e ligjshme ekonomike për ti pastruar ato”, shprehet Saida Dollani. (Inside Story)
