Duhet kallëzim penal dhe dëmshpërblim ndaj Shtetit edhe për rekurset e rreme në KQZ

Nga Carlo Bollino

Duke parashikuar me kohë, ashtu si të gjithë, humbjen zgjedhore të 11 majit, Partia Demokratike, që përpara se të votohej, kishte premtuar se do të bënte të paktën 200 ankesa kundër legjitimitetit të votimit. Si normistë komunistë, plani i PD-istëve u respektua, dhe KQZ u përmbyt nga dhjetëra e dhjetëra ankesa. Por pyetja tani është: sa nga këto ankesa janë të bazuara? Legjenda e “trenit bullgar” dhe e 130.000 fletëve të vjedhura është tashmë zbuluar si një mashtrim. KQZ ka rinumëruar sot 233 kuti në 11 qarqe, duke treguar se ato mjëra fletë të pavotuara, që sipas PD-së ishin përdorur për të manipuluar rezultatin, ndodheshin në vendin e tyre. Ashtu siç e kishin parashikuar të gjithë, askush nuk i kishte prekur.

Tani që shpifja e “trenit bullgar” ka rënë, PD ka arritur të marrë nga dy anëtarët e saj në KAS (gjykata zgjedhore që në teori duhet të jetë e pavarur, por që në realitet emërohet nga partitë) vendimin për të rinumëruar të gjitha kutitë e qarkut të Tiranës. Ëndrra e Berishës nuk është të përmbysë rezultatin, por të marrë të paktën një mandat nga Agron Shehaj, të cilin ai ia hoqi koalicionit të PD-së për më pak se 1500 vota. Një objektiv i parealizueshëm, sepse nëse me të vërtetë numëruesit e PD-së kanë pranuar në heshtje që t’i vidhen 1500 vota partisë së tyre për t’ia dhënë partisë ”Mundësia” të Agron Shehajt, i cili nuk kishte asnjë numërues, skandali do të ishte më shumë brenda shtëpisë së Berishës sesa tek ajo socialiste.

Në të vërtetë, që tani mund të parashikohet se edhe nga ky rinumërim, i gjatë dhe i kushtueshëm, nuk do të ketë asnjë surprizë. Mjafton të krahasohen, ashtu siç kam bërë unë, rezultatet e Vorës dhe të Njësisë 10 në Tiranë, ku më 11 maj u votua me sistemin elektronik dhe prandaj votat u numëruan nga kompjuteri dhe jo nga numëruesit, me votat e numëruara me dorë në pjesën tjetër të qarkut të Tiranës.

Në qendrat e votimit ku është votuar me sistemin elektronik, PS-ja ka marrë 55.3% (64.5% në Vorë dhe 49% në Njësinë 10), PD-ja 29.9% (26.4% në Vorë dhe 32.3% në Njësinë 10), dhe Mundësia 4.7% (2.4% në Vorë dhe 6.4% në Njësinë 10). Në pjesën tjetër të qarkut ku votat janë numëruar me dorë dhe që tani do të numërohen për herë të dytë (duke përjashtuar rezultatet e Vorës dhe të Njësisë 10), PS-ja ka marrë 48%, PD-ja 34.6% dhe Mundësia 4.9%.

Shifrat flasin qartë: pikërisht atje ku është votuar në mënyrë elektronike, pra pa asnjë mundësi për të ndryshuar rezultatin, PD-ja ka marrë edhe më pak vota sesa në zonat ku është votuar manualisht. “Mundësia” e Agron Shehajt ka marrë thuajse të njëjtin numër votash si në zonat ku është votuar elektronikisht, ashtu edhe në ato ku është votuar me dorë. Partia Socialiste, e cila po e shijon me buzëqeshje këtë spektakël qesharak të inskenuar nga Berisha, ka marrë 55% me votim elektronik dhe vetëm 48% me votim manual. Pra, as rezultati i PS-së nuk tregon se është favorizuar nga numërimi me dorë, përkundrazi.

Si me thënë që ai që mund të dyshohet për manipulim të numërimit është pikërisht Berisha, i cili në fakt akuzon të tjerët.

A nuk mjaftonte ky krahasim i thjeshtë për t’i sugjeruar KAS-it se rinumërimi në Tiranë i kërkuar nga Partia Demokratike nuk ka asnjë bazë logjike, por është thjesht pjesë e “planit demokrat” për të bërë zhurmë dhe për të inskenuar atë ”masakër zgjedhore” të ëndërruar nga Berisha, që në realitet të gjithë e dinë se nuk ka ndodhur?

Por në këtë pikë lind pyetja: kush po e paguan këtë spektakël? Pse Shteti (pra taksapaguesit) duhet të mbajë mbi supe koston e rinumërimeve të kota, që i shërbejnë vetëm Sali Berishës për të ushqyer gënjeshtrat e tij dhe për të shmangur dorëheqjen nga partia? Ashtu siç ekziston vepra penale e kallëzimit të rremë për denoncimet penale të pavërteta, po ashtu edhe rekurset e rreme kundër rezultateve zgjedhore duhet të konsiderohen vepër penale.

Një rinumërim votash është i nevojshëm kur dyshimet për manipulim bazohen në prova konkrete, por kur është vetëm pjesë e një plani propagandistik dhe më pas verifikohet se denoncimi ishte pa bazë, ai që e ka kërkuar duhet të dënohet dhe të paguajë nga xhepi i vet shpenzimet e mbuluara nga Shteti. Për të ndëshkuar politikisht gënjeshtrat e tij kujdesen, si gjithmonë, vetë zgjedhësit.