Italianët kaluan të parët në avantazh, pas vetëm tetë minutash lojë me anë të Boninsenjës. Të dyja skuadrat u munduan të gjejnë sërish rrugën e rrjetës, por të kaltrit bënë një rezistencë të madhe në mbrojtje. Gjithsesi, kur u duk se skuadra e trajnerit Valkarexhi do niste festën e fitores, ishte Karl-Hainc Shnelinger që barazoi në minutën e 90-të dhe bëri që ndeshja të shkojë në kohë shtesë. Askush nuk mund ta harrojë imazhin e Franc Bekenbauerit, i cili luajti me krahë të fashuar, pasi ishin ezauruar zëvendësimet që kishin në dispozicion dhe nuk donte të linte skuadrën e tij me një lojtar më pak. Vetëm katër minuta pasi filloi koha shtesë, Gerd Myleri kaloi në avantazh gjermanët, por Burgnish barazoi 240 sekonda më pas.
Të gjithë lojtarët në sulm dhe të gjithë në mbrojtje. Xhixhi Riva kaloi përsëri në avantazh kombëtaren e kaltër, duke gjetur rrugën e rrjetës në të 104- n, por Gerd Myleri nuk u dorë- zua dhe sërish shënoi, duke e çuar rezultatin në 2-2. U duk si një përballje e përjetshme. Gjithsesi, Xhani Rivera në të 111-n, 60 sekonda pasi Myleri kishte barazuar, e çoi rezultatin në 3-2. Italia ruan “me shpirt nëpër dhëmbë” rezultatin për minutat e mbetura dhe siguron një biletë për në finale. “Nëse dikush nuk e ka parë këtë ndeshje, ka humbur gjysmën e bukurisë së futbollit”, – tha Rivera pas ndeshjes. Arratisja –
Në fakt, takimi më i bukur i shekullit pati edhe “koston” e vet për policinë meksikane. Në burgun e qytetit Tikstla u arratisën nga burgu plot 23 kriminelë shumë të rrezikshëm. Të gjithë rojet kishin shkuar në një sallë, brenda ambienteve të burgut, për të parë me regjistrim ndeshjen mes Italisë dhe Gjermanisë. Pikërisht mënyra se si kishte shkuar ajo përballje bëri që ata të harrojnë punën për gati 120 minuta, duke i dhënë mundësinë që arratisja të realizohet pa u ndier. /panorama
