Bisedoi ARTUR AJAZI
Prej disa ditësh, ka nisur nga puna në Teatrin “skampa” komedia më e re, “Nuk dëgjoj, nuk shikoj, nuk flas”, tre burra , dhe një dashuri e pamundur. Komedia ka regjisor Donard Hasanin, me aktorët e njohur, Laert Vasili, Helidon Fino, Hervin Çuli, Atalanta Kercyku, dhe me skenografi Laedja Hajdari.
- Hasani pse zgjodhët Elbasanin për komedinë tuaj?
Përgjigje- Unë si regjisor dhe teatri i Elbasanit kemi një histori të gjatë bashkëpunimi. Kam vënë në Teatrin Skampa rreth gjashtë premiera në vite të ndryshme. E Fundit para dy vitesh. E solla komedinë në këtë qytet sepse tashmë e njoh tipologjinë e spektatorit, e vlerësoj reagimin e tij, dhe kuptoj kërkesat që ka. Ky teatër është nga teatrot e rralla në Shqipëri që funksionon më së miri me të gjitha strukturat e nevojshme që duhet të ketë një institucion i niveleve të tilla. Gjithashtu, për këtë vepër gjeta mbështetjen e plotë dhe bashkëpunimin e duhur nga drejtuesi i këtj institucioni zoti Kapaj.
Në ç’realitet apo situatë është shkruar e frymëzuar kjo komedi?
Përgjigje- Komedia “Nuk dëgjoj, nuk shikoj, nuk flas” ka për autor një nga figurat më të shquara të dramaturgjisë bashkëkohore greke Jorgo Theodosiadis. Në shkollën e ngritur prej tij kishte një student aktrimi me nënën të verbër. Në këto kushte ai bashkë me dy student të tjerë i sollën si detyrë kursi një rrethanë me këto tre karaktere. Këtu lindi dhe ideja e autorit që të shkruante këtë vepër.
Cila është sfida e realizimit të kësaj vepre ?
Përgjigje- Është vepra më e vështirë në gjithë karrjerën time profesionale. Aktorët që interpretojnë janë Hervin Çuli, Helidon Fino, Laert Vasili dhe Atalanta Kërçyku. Aktorët në profesionin e tyre veprojnë nëpërmjet dëgjimit, shikimit dhe falës. Me anë të këtyre mjeteve ata komunikojnë me publikun. Imagjinoni tani një shfaqje që nuk i ka këto elemente përgjatë gjithë kohës së veprimit skenik. Paganini mbahet mend edhe pse i ra vijolinës me një tel më pak. Këta aktorë do të mbahen mend në këtë vepër sepse veprojnë në skenë gjithashtu me një “tel” më pak.
Çfarë do të donit ju, që publiku të merte me vete kur të dalë nga salla e Teatrit Skampa pasi ka parë komedinë ?
Do të doja që publiku pas shfaqjes, të dilte i kënaqur estetikisht, i relaksuar emocionalisht dhe i relaktuar në lidhje me personat që vuajnë cilësitë e personazheve.
