Nga Armando Meta/
“Spektakli” i rradhës i dhunës që ofroi live PD-ja në protestën e saj të 8 dhjetorit, nuk përbën diçka të re. E reja, nëse mund të konsiderohet kështu, ishte lloji i dhunës, ku krahas dhunës mbi disa institucione të rëndësishme të shtetit shqiptar, objekt këtë rradhë ishte edhe dhuna e verbër ndaj një bunkeri pranë Ministrisë së Brendëshme.
Që politikanët tanë kanë dy lloj standartesh, një kur janë në qeveri dhe tjetri ku janë në opozitë, nuk përbën ndonjë çudi. Ka qenë vetë Basha që në Bulevardin qëndror të Kryeqytetit, ka prerë shiritin e një bunkeri si pjesë e memorjes sonë kombëtare për të kaluarën në diktaturë. Atij bunkeri ai nuk ja vë zjarrin. Ndërsa është vetë ai që sot vrapon të djegë një bunker tjetër të ndërtuar 150 metra më tej nga kundërshtarët e tij politikë, i cili edhe ai është ndërtuar në funksion të kësaj memorie. Dhuna e verbër, madje “budallaqe”, që PD-ja ushtroi në protestën e saj ndaj institucioneve në ditën e 8 dhjetorit, ditë në të cilën 25 vjet më parë filluan të ngjizen ëndrrat dhe dëshirat për ta bërë Shqipërinë një vend europian, demokratik dhe të qytetëruar, është nëpërkëmbja më e madhe që u bëhet atyre dëshirave dhe aspiratave.
Kryetari i PD-së, Lulëzim Basha, duket se ka një problem shumë të madhë. Ai ende nuk e kupton se përdorimi i dhunës si mjet për të arritur qëllime politike është një strategji e dështuar që në pikënisje. Një strategji e cila ka penalizuar jo pak PD ndër vite, por edhe PS dikur. As ai, as paraardhësi i tij, i cili e ka pasur të vazhdueshme dhunën ndaj institucioneve, nuk ka mundur të sigurojë asnjë avantazh politik nëpërmjet dhunës. Pushteti largohet kur përdoret dhuna. Rama di diçka rreth kësaj aksiome. Basha e di se rotacionet e pushteteve bëhen nëpërmjet zgjedhjeve. Ato nuk bëhen as me ngjarje sporadike, as me dhunë dhe as me përpjekje për të marrë rezultate në tavolinë. Mbase dikush i “fryn në vesh” se duke përdorur dhunë dhe duke çuar ultimatume për qeveri teknike, mund të arrijë ndonjë rezultat. Kjo duket e ka bërë që ai të mos ketë ende një platformë, apo strategji elektorale për zgjedhjet e vitit 2017.
Vetëm 6 muaj më parë ai humbi në mënyrë spektakolare në zgjedhjet vendore. Por duket se pësimi ende nuk i është bërë mësim. Të gjesh kauza politike duke djegur bunkerë prej kartoni e duke dhunuar institucione, e largon gjithnjë e më shumë PD nga objektivi i rotacionit të pushtetit. Basha premtoi se protesta do të ishte paqësore. Por realiteti që prodhoi ishte tej premtimeve të tij. Kjo vetëm bën të qartë se nuk është ai që e kontrollon PD-në. Fijet i lëvizin të tjerë njerëz. Shëmtia e dhunës që dhuroi PD-ja sot, është dëshmia më e qartë e dëshpërimit që ka ngërthyer lidershipin e kësaj partie. Nga ana tjetër kjo dhunë është edhe një dëshmi e qartë e mungesës minimale të formimit shtetar të drejtuesve të PD-së. Me dhunën e sotme ata thjesht na e kujtuan sërish këtë fakt.
