Nga Artur Ajazi
Takimet e fundit të kryetarit të PD në rrethe, dhe së fundi në Krujë, i kanë mundësuar atij të shpallë herë ide dhe programe, dhe herë “detyra dhe hapa” të parë që sipas tij “do të shërbejnë për ringritjen e besimit tek shqiptarët”.
Duke folur jo si ish-opozitarist, që nuk ka asnjë lidhje dhe komunikim me institucionet ligjore të vendit, por si “kryeministër i ri i Shqipërisë”, kryetari i PD, ka nisur të flasë në emër të shqiptarëve, në emër të atyre “85 per qind shqiptarëve” që sipas tij refuzuan kryeministrin në 30 qershor.
Duke treguar histori nga e kaluara me “fitore të thellë zgjedhjesh” si dhe duke bërë balance imagjinare para atyre që ka ftuar përmes shkesëve të tij, kryetari PD nuk harron tu deklarojë fanatikëve se “beteja jonë do të shkojë deri në fund”. Sikur të ishte kështu vërtetë, sinqerisht do ta kishim një fije besimi tek kryetari aktual i kësaj PD.
Por nuk mbahet mend deri sot që Lulzim Basha të ketë fituar qoftë edhe një betejë të vetme as në partinë e tij, dhe as në zgjedhjet e lira dhe të ndershme.
E vetmja “betejë” e tij e fituar është ajo e postit të kryetarit të partisë, e cila mbetet një dosje e mbyllur dhe e futur në arkivat e pahapura të SHQUP-it nga Doktori. Por në takimet e tij verore, kryetari i PD, po e vendos theksin e tij tek “detyra e parë kur të marrim pushtetin”, dhe kjo shprehje ka zgjuar realisht tek fanatikët e tij kureshtje të madhe.
Duke u prezantuar atyre “planin dhe programin elektoral të PD për fitoren e pas 30 qershorit”, kryetari PD u kthehet dhe u rikthehet gjatë fjalimeve të tij “protestave, revoltave, akteve të dhunës, ultimatumeve, arrestimeve, prangave, burgosjeve”, pa e ditur edhe vetë kujt i adresohet.
Duket sikur për kryetarin e kësaj PD, nuk ka patur, dhe nuk ka për të patur “detyra të para”, por thjesht fjalime rutinë, deri në ardhjen e shtatorit, i cili thonë se do të vijë i mbarë edhe për politikanët zullumqarë. Zhurma e madhe, kundërshtitë e pajustifikuara për pengimin me çdo mjet i reformës në drejtësi, ishin dhe mbeten “detyra e parë” e kryetarit të PD.
Duke mos fituar asnjë betejë ligjore, politike, elektorale dhe institucionale me shumicën qeverisëse, duke patur së fundi hapur edhe mbështetjen e “të paanëshmit”, kreut të shtetit Meta, kryetari aktual i PD , i është kthyer sulmeve ndaj KQZ-së.
Ndaj atij institucioni që dikur e përdorte si të donte, dhe kur të donte për interesat dhe “fitoret” e tij, ndaj atij institucioni që herë e shpall “antikushtetues” dhe herë i bën thirrje për “zbatimin e ligjit dhe dekreteve të Ilir Metës”. Lulzim Basha tallet dhe luan me Partinë Demokratike dhe ndjekësit e tij, por nuk mund të tallet dhe të luajë me shtetin, me institucionet ligjzbatuese, aq më keq me ndërkombëtarët.
Detyra e parë për një kryetar partie, ka qenë dhe mbetet siguria e lirisë dhe demokracisë brënda forcës tij politike, ka qenë dhe mbetet nxitja e mendimit të lirë pro dhe kundër brënda forumeve, dhe jo shtypja me dhunë verbale e çdo kundërshtie të tillë.
Për kryetarin e kësaj opozite, “detyra e parë” nuk është tu tregojë shqiptarëve “ëndërra me pushtet” kur nuk ka fituar asnjë palë zgjedhje, por mbetet dorëheqja, si i vetmi reagim qytetar dhe intelektual nga drejtimi i partisë. Politikani e fiton, dhe nuk e rrëmben statusin e “kryetarit” apo “senatorit të përjetshëm” brënda partisë tij. Por kjo duket se nuk vlen akoma për Lulzim Bashën e kësaj PD-je.
