Demokratët të protestojnë te bulevardi “Zhan D’Ark”, Nr.11

Nga Ardit Rada

Ende pa u certifikuar rezultati i 11 Majit, Sali Berisha ka thirrur një protestë në Bulevardin “Zogu I” nën thirrjen për të mbrojtur votën e vjedhur nga socialistët. Por, në vend që të jetë një demonstrim për demokracinë, kjo protestë është një akt i izolimit politik dhe një dëm për imazhin e Shqipërisë në një nga ditët më të rëndësishme të saj në skenën ndërkombëtare.

Të protestosh në ditën kur Tirana pret liderët më të rëndësishëm të Bashkimit Europian, është si të trokasësh me grusht në derën e shtëpisë tënde kur ke mysafirë. Ndërkohë që vetë partnerët për vite të tëra janë përpjekur të mbështesin Shqipërinë drejt integrimit. Ndaj, në vend që të tregojë stabilitet dhe maturi politike, protesta e Berishës përballë samitit evropian është një akt sabotimi ndaj reputacionit të vendit.

Sali Berisha flet për “votë të vjedhur”, por është fakt se dhe brenda vetë PD-së tashmë ka një pranim të heshtur: zgjedhjet nuk i humbi vota, por vetë opozita – e përçarë, pa program, pa fytyra të reja dhe me një lider të shpallur “non grata” nga SHBA dhe Britania. Raportet paraprake të ndërkombëtarëve nuk flasin për manipulime teksa liderët që do të vijnë në Tiranë për Samitin kanë nisur urimet ndaj Ramës duke e certifikuar kështu rezultatin e 11 Majit. Sot, Berisha nuk është viktimë e vjedhjes së votës, por viktimë e një narrative që nuk e beson më askush, as brenda radhëve të tij dhe as përtej kufirit të vendit.

Zgjedhjet treguan se potenciali opozitar nuk mungon. Ndryshe nuk kanë si shpjegohen 120 mijë vota opozitare të çuara tek partitë e reja dhe jo te Sali Berisha. PD-ja me gjasë nuk ka për të rifituar besimin e qytetarëve për sa kohë i prin një lider që përfaqëson të kaluarën dhe që përdor partinë si mjet personal mbijetese politike. Largimi i Berishës dhe i besnikëve të tij mbetet sërish e vetmja alternativë që do t’i hapte rrugë një opozite të re, moderne, pro-europiane dhe të aftë të bëjë betejë me ide, jo me thirrje nostalgjike. PD-ja ka potencial për t’u reformuar, por ky potencial është i penguar nga hija e një lideri që ka harruar të largohet me dinjitet, i rrethuar nga servilët apo ata që ndajnë interesa të përbashkëta me të kundër drejtësisë dhe pro korrupsionit.

Sot, Policia ia ka refuzuar lejen për protestë Berishës pasi cenohet perimetri i sigurisë për Samitin. Por demokratëve u mbetet ende një opsion, nëse ndjejnë se u është vjedhur diçka dhe duhet ta shprehin mllefin me grumbullime në rrugë: Protestën duhet ta bëjnë tek bulevardi ‘Zhan D’ark”, Nr.11, tek selia e Partisë Demokratike. Atje ku Berisha 3 vite më parë protestoi me hunj e zjarr ndaj Lulzim Bashës për t’u rikthyer në krye të PD dhe për të marrë sot fiks 13 mandate më pak se Basha në 2021. Sepse demokratëve vota nuk iu vodh nga Edi Rama, por nga kapja e partisë prej një njeriu që e përdor flamurin blu si mburojë ndaj hetimeve të familjes së tij dhe izolimit ndërkombëtar. Në vend që të brohorasin “Poshtë Rama”, demokratët duhet të ngrenë pankarta që thonë: “Mjaft më, doktor!”, sepse nuk ka reformë, bashkim apo besueshmëri të opozitës me një lider që kërkon përjetësi në një kohë që vendi në çdo aspekt ka nevojë për të renë.

Në fund të ditës, 16 maji nuk është dita për të protestuar për një humbje që nuk ishte vjedhje, por është dita për të reflektuar mbi një realitet të thjeshtë: Opozita shqiptare nuk ka më luksin të jetë peng i një njeriu. Shqipërisë i duhet opozitë, jo nostalgji. Dhe PD-së i duhet liri, jo pengmarrje.