Rusia tha të mërkurën se disa pjesë të një marrëveshjeje të mundshme paqeje me Ukrainën ishin afër arritjes pasi Kievi ra dakord të diskutonte neutralitetin, duke rritur shpresat për një fund të luftës më të madhe në Evropë që nga Lufta e Dytë Botërore.
Ai tha se Presidenti Vladimir Putin kishte folur për neutralitetin, së bashku me garancitë e sigurisë për Ukrainën pa zgjerimin e NATO-s, si një variant i mundshëm në shkurt. Lavrov paralajmëroi se negociatat nuk ishin të lehta, por se kishte “disa shpresë për të arritur një kompromis”.
Ukraina ka bërë gjithashtu deklarata pozitive të kujdesshme për bisedimet e paqes. Ukraina thotë se është e gatshme të negociojë deri në fund luftën, por nuk do të dorëzohet apo pranojë ultimatumet ruse.
Çfarë do të thotë neutralitet dhe a mund të çojë në paqe?
Disa ekspertë thonë se qëndrimi i Ukrainës neutrale dhe jashtë NATO-s mund të jetë i dobishëm për sigurinë rajonale. Për vite me radhë, Ukraina ka aspiruar të bashkohet me NATO-n, një lëvizje që do të rriste ndjeshëm ushtrinë e saj përballë agresionit rus, por shanset për anëtarësim mbeten të pakta edhe pse lufta shkatërron vendin ish-sovjetik.
Rusia refuzon akuzat perëndimore se dëshiron të ndikojë në Ukrainë dhe pretendon se dëshira e saj kryesore është që Ukraina të jetë neutrale, dhe jashtë NATO-s.
Që nga viti 2019, anëtarësimi në NATO është sanksionuar në kushtetutën e Ukrainës. Rusia ka kërkuar që Ukraina të heqë dorë nga kjo dhe të deklarohet neutrale.
Pas dy javësh të luftës, duket se Ukraina nuk po insiston më për anëtarësimin në NATO dhe nuk ka përjashtuar bisedimet për neutralitetin e mundshëm të vendit në negociatat me Rusinë.
Në të drejtën ndërkombëtare, neutraliteti nënkupton detyrimin e një shteti, i shkaktuar nga deklarata ose detyrimi i njëanshëm, për të mos ndërhyrë në konfliktet ushtarake të shteteve të treta.
Shembuj të neutralitetit ekzistojnë, si Zvicra, Irlanda, Suedia, Finlanda dhe Austria, ku katër këto të fundit janë shtete post-neutrale pasi janë pjesë e Bashkimit Evropian.
Megjithatë, ndërsa BE-ja ka një politikë të përbashkët të jashtme, të sigurisë dhe të mbrojtjes, klauzola të largimit janë të disponueshme për të shmangur një bllokim të përgjithshëm.
Sipas Fotios Moustakis, profesor i asociuar në studimet strategjike në Universitetin e Plymouth, këmbëngulja e Rusisë se nuk dëshiron të ndikojë në Ukrainë është vështirë e besueshme.
“E vërteta e çështjes është se që nga viti 2008 dhe pas Deklaratës së Samitit të NATO-s në Bukuresht, Rusia ia ka bërë të qartë Perëndimit se Ukraina nuk do të lejohet t’i shpëtojë orbitës dhe ndikimit rus,” tha ai për Al Jazeera.
“Rusia deklaroi hapur dhe vazhdimisht se Deklarata e Samitit të NATO-s në Bukuresht në prill 2008, e cila konfirmoi se Gjeorgjia dhe Ukraina do të bëhen anëtare të NATO-s, ishte një gabim kolosal strategjik dhe përbënte një kërcënim të drejtpërdrejtë për interesat thelbësore strategjike të Rusisë.
Por pushtimi i Ukrainës “nuk ka të bëjë me rivendosjen e një Perandorie Sovjetike 2.0”, shtoi ai.
“Ka të bëjë me sigurimin e asaj që konsiderohet jetike për interesat strategjike ruse. Nëse interesat ruse nuk merren parasysh nga Perëndimi, Putini do të shkatërrojë Ukrainën, gjë që ai është aktualisht në proces.
“Rusia nuk ka dëshirën apo kapacitetin për të pushtuar plotësisht vendin. Neutraliteti është një ilaç për zgjidhjen e krizës aktuale dhe Finlanda është modeli që ofron një rrugë të arsyeshme përpara”, tha Moustakis.
Megjithatë, mbeten pyetje rreth asaj se çfarë do të thotë neutraliteti për Ukrainën, tha për Al Jazeera Katharine AM Ëright, pedagoge e lartë në politikën ndërkombëtare në Universitetin e Neëcastle.
“Që çdo kusht i bërë nga [Presidenti i Ukrainës Volodymyr] Zelenskyy të jetë realist, atyre do t’u duhet të pranojnë ukrainasit që kanë jetuar nën hijen e një fqinji gjithnjë e më agresiv për një kohë të gjatë dhe tani kanë parë frikën e tyre më të keqe. të realizohet”, tha ajo.
“Një Ukrainë neutrale nuk do të ishte më një partner i NATO-s, megjithëse shtete të tjera neutrale, veçanërisht Finlanda dhe Suedia, janë partnerë të NATO-s. Një rrugë e tillë drejt anëtarësimit në NATO, sado e pamundur të përmbushet, do të jetë një vijë e kuqe për Putinin, i cili e sheh Ukrainën ndryshe. Për Putinin, Ukraina është pjesë e një ‘bote ruse’ ose një komuniteti të imagjinuar të ndërtuar mbi shenjat e gjuhës ruse, kulturës dhe një ‘të kaluare të lavdishme të përbashkët’ në një mënyrë që Finlanda dhe Suedia nuk janë, dhe ky ka qenë një motiv shtytës prapa. vendimi për të pushtuar Ukrainën”, tha Ëright.
Çështja më urgjente tani është nëse neutraliteti mund të sjellë paqe.
“Një Ukrainë neutrale do të duhet të kërkojë lidhje sigurie jashtë NATO-s për të parandaluar përsëritjen e një pushtimi, duke qenë se Rusia është agresori që duhet të vijë prej tyre, por Ukraina ka të ngjarë të shikojë anëtarët e tjerë të Këshillit të Sigurimit të OKB-së [Kina, Franca, Britania e Madhe, SHBA] për të ndihmuar në ruajtjen e kësaj,” vuri në dukje Ëright.
Në përgjithësi, ekspertët duket se pajtohen se neutraliteti është rruga përpara.
“Do të shkonte shumë drejt zgjidhjes së tij. Në botën e tij ideale, Putini mund të ketë ëndërruar për një Ukrainë të bashkuar me Rusinë në një formë të vetme shtetërore gjithëpërfshirëse, por ngjarjet e javëve të fundit kanë treguar se ky është një rezultat shumë i pamundur”, tha Graham Gill, profesor emeritus në Universitetin e Sidneit.
Ai i tha Al Jazeera-s se “ndërsa ka ende një ndjenjë të konsiderueshme pro-ruse në disa pjesë të vendit, pushtimi ka acaruar pikëpamjet e shumë ukrainasve për rusët”.
/b.h
