Në letër, operacioni duket si një rutinë të cilën Marina e SHBA-ve e ka ushtruar panumërt, por kur në ekuacion hyn Irani, çdo mision shndërrohet në një rrezik të lartë. Strategjia e bllokadës detare e diktuar nga Donald Trump pritet të ndjekë një model tashmë të konsoliduar, i ngjashëm me izolimin e Venezuelës që nisi dhjetorin e kaluar.
Në atë rajon, ushtria amerikane ka arritur të sekuestrojë dhjetëra cisterna të të ashtuquajturës “flotë fantazmë” të përdorur nga Moska, Karakasi dhe Teherani për kontrabandimin e naftës. Rasti më i bujshëm mbetet ai i janarit, ku u godit anija “Marinera” në brigjet britanike, e cila tentoi të maskohej nën flamurin rus gjatë gjithë udhëtimit të saj në Atlantik.
Megjithatë, situata në Gjirin Persik paraqet një sfidë krejtësisht tjetër, ku tensionet dhe interesat gjeopolitike janë në pikun e tyre. Ajatollahët e kanë shndërruar Ngushticën e Hormuzit në një “grackë” globale të energjisë, duke e përdorur atë si armën e tyre më të fortë.
Në këtë terren, problemi i parë për SHBA-të mbetet identifikimi i anijeve tregtare, por Uashingtoni gëzon një “supremaci informative” falë rrjetit të dendur të satelitëve dhe dronëve që monitorojnë çdo lëvizje. Pas kalimit të ngushticës, mbikëqyrja kalon në duart e 15 njësive të Marinës dhe avionëve radarë E2 Hawkeye, të njohur si “syri i skifterit”, të cilët janë përforcuar së fundmi nga Pentagoni për të diktuar mjetet iraniane që fluturojnë ulët mbi nivelin e detit.
Operacioni fizik i kontrollit mbetet pjesa më delikate, ku skuadrat speciale të marinsave zbresin me helikopterë mbi kuvertën e anijeve të dyshimta. Ky proces kërkon mbështetjen e afërt të fregatave dhe shkatërruesve, gjë që e bën logjistikën mjaft komplekse. Edhe pse ligjërisht mbetet e vështirë të provohet destinacioni final i naftës për shkak të ndalesave ndërmjetëse, SHBA duket e vendosur për kontrolle rigoroze.
Pikëpyetja e madhe mbetet reagimi i Shtëpisë së Bardhë nëse tankerë kinezë apo rusë refuzojnë inspektimin. Një përplasje e tillë do të rrezikonte një krizë të hapur diplomatike, veçanërisht kur Pekini ka tashmë prezencë ushtarake në rajon për mbrojtjen e flotës së tij tregtare.
Nga ana tjetër, nuk përjashtohet mundësia që Gardianët e Revolucionit të tentojnë të thyejnë bllokadën përmes pritave në brigjet e tyre, ku kanë fshehur raketa dhe dronë të shumtë. Presidenti Trump ka qenë i qartë: çdo mjet armik do të fundoset, duke marrë si referencë sulmet kundër narkotrafikantëve në Karaibe që kanë lënë dhjetëra viktima.
Për këtë qëllim, Pentagoni ka vënë në gatishmëri njësinë USS Tripoli, e pajisur me avionë F-35B dhe helikopterë luftarakë. Megjithatë, një pikë e dobët mbetet mungesa e mjeteve amerikane për asgjësimin e minave në zonë. Ky boshllëk teknik mund t’u japë mundësi iranianëve të bllokojnë trafikun tregtar thjesht përmes kërcënimit me mina detare, duke paralizuar kështu një nga arteriet kryesore të ekonomisë botërore.
