Fatmir Xhafaj ka qenë ministër i Drejtësisë i Fatos Nanos, dhe PD jo vetëm që nuk e ka kundërshtuar, por ka bashkëpunuar me të, në muajt e mjaltit me Fatos Nanon.
Pra PD nuk ka problem as me historinë dhe as me profesionalizmin e Fatmir Xhafajt. Ka arsye të tjera madhore, të cilat e shënjestrojnë Fatmir Xhafajn si objektiv lufte.
E para, ka të bëjë me faktin që ai udhëhoqi procesin e Reformës në Drejtësi, të cilën PD e votoi “me bisht në shalë”, më 21 korrik. Nëse PD do të ishte e vendosur si antikomuniste dhe këto mllefe që po vetë-karikohet sot, ajo duhet ta bënte këtë me reformën në drejtësi, që është një proces shumë herë më i rëndësishëm se sa akti i të qenit ministër. Ministër është një detyrë ekzekutive, që është kompetencë e Kryeministrit. Fatmir Xhafaj është deputet, çka është një status politik më i lartë se Minister, dhe këtu mbyllet çdo debat për atë çfarë ai është.
PD e pranoi atë dhe procesin e Reformës në Drejtësi formalisht, dhe këtu mbyllet debati për standardin e tij politik. Por në PD ka frikë nga ideja se dikush prej tyre, një ditë mund të ndëshkohet nga ligje të cilat burojnë nga një reformë që e ka udhëhequr Fatmir Xhafaj. Kjo është e vërtetë. Por po aq e vërtetë, është se kjo reformë në drejtësi, nuk dënon njeri politikisht, edhe sikur të dojë Fatmir Xhafaj. Njësoj si ata dy dëshmitarët nga Kruja, njëri vrasës e tjetri vjedhës, dhe ata që kanë frikë nga kjo reformë, janë ose vrasës, ose hajdutë. Dënime politike nuk ka. Kështu që s’ka vend as për shqetësim për kriminelët ordinerë që mund të kapë ligji.
E dyta, por që në fakt është e para nga rëndësia, ka të bëjë me faktin se Sali Berisha dhe kundërshtarët e reformës në drejtësi, nuk e kanë problem reformën nga fakti se e ka bërë Fatmir Xhafaj, apo e ka miratuar Edi Rama, por se e kanë bërë Perëndimorët dhe e kontrollojnë ata procesin e zbatimit. Po të ishte për Edi Ramën, as do ta kishin kundërshtuar dhe do kishin bërë pazar me të.
Edhe në rastin e emërimit të Fatmir Xhafajt, Sali Berisha, ndoshta dhe LSI, kanë problem faktin që Xhafaj ka refuzuar ofertën e Edi Ramës dhe vetëm kur është garantuar mbështetje Perëndimore për të, ka pranuar. Pra, Fatmir Xhafaj nuk shikohet i papranushëm si ish-komunist, por i papranueshëm si pro-Perëndimor, jo si hetues stazhier i diktaturës, apo si sekretar rinie si Koço Kokëdhima, por si një autoritet politik, që ka marrë postin e ministrit të Brendshëm në një moment delikat, me mbështetje Perëndimore. Është kjo arsyeja, që ai po sulmohet, sipas parimit “Kur s’ke çi bën kalit, i bie samarit”.
Ideja se Ministria e Brendshme do të jetë në duart e dikujt që ka mbështetje të plotë tek faktori ndërkombëtar dhe nuk do jetë objekt përbaltjeje të përditshme, siç arritën të bëjnë padrejtësisht në kohën kur drejtohej nga Tahiri, ata janë të shqetësuar se nuk kanë kohë të bëhen të besueshëm duke baltosur.
Sali Berisha nuk e ka problem Fatmir Xhafajn që të trembet prej tij, apo punëve të tij dikur, siç nuk trembet prej Edi Ramës dhe sikur ta ketë në dorë gjithë sistemin e drejtësisë. Sali Berisha ka problem real me “punët” që ka bërë Fatmr Xhafaj vitin e fundit në drejtësi dhe garantët e tij. Berisha ka probleme me atë që e quan “guvernatore” të Shqipërisë dhe që është përfaqësuese e Bashkimit Europian në Shqipëri, dhe me atë që e quan “guvernator” të Shqipërisë dhe që është është ambasador i SHBA në Shqipëri. Ideja se ata të dy janë të kënaqur me ministrin e ri të Brendshëm, ka ndezur flakë çadrën. Por kjo nuk do të thotë se mund të ndezin flakë Shqipërinë. Nuk është në dorë të tyre.
