Nga Mero Baze
Lulzim Basha ka sot mbi shpinë peshën e një humbjeje të madhe, por dhe mbështetjen nga dy faktorë të rëndësishëm politik, Sali Berisha dhe Edi Rama.
I pari, përjetoi një periudhë vetmie dhe braktisjeje nga Basha, pas marrëveshjes së tij me Edi Ramën, por e përballoi atë me heshtje dhe një lloj frike, mos kuptohej që nuk ishte përfillur në këtë proces. Vuri maskën e tij në fytyrë dhe për 30 ditë fushatë, bënte opozitë në Facebook. Kur Basha u ‘varros’ me rezultatin më katastrofik për PD-në, bëri atë që pritej. Pasi priti Bashën t’i shkonte në zyre, i dha rrugën se si mund të rizgjidhej, nën kontrollin e tij. Ai mbështeti mosdorëheqjen e Bashës, quajti të vlefshëm “ngrirjen”, dhe duket hapur që është në anën e tij në këtë proces. Dhe këtë e bën jo se i dhimbset Basha, por se përmes këtij gjesti vazhdon të duket shantazhues, ndërkohë që është i shantazhuar, vazhdon të duket i plotfuqishëm, ndërkohë që është njeriu të cilit për një muaj nuk i ka rënë asnjëherë telefoni i Lulzim Bashës.
Edi Rama nga ana tjetër, për interesa tërësisht të tij, ka nevojë për Lulzim Bashën, pasi ai kontrollon tanimë grupin palamentar që nuk ka asnjë lidhje me PD, dhe do të vazhdojë Marrëveshjen për reformën kushtetuese dhe atë elektorale. Jo se një lider i ri do t’i prishte punë, por këtij ia ka marrë dorën.
Basha i është mirënjohës Ramës, që e nxori nga çadra dhe e faktorizoi si lider, duke e inkurajuar dhe duke u bërë garant i tij, për spastrimet në PD dhe krijimin e një partie personale, larg historisë, simboleve dhe identitetit të PD.
Me këto dy garanci me vete, Basha ka shpallur menjëherë garën formale në PD, ka caktuar një kufi për paraqitjen e kandidaturave, dhe kërkon të mbyllë hesapet me kundërshtarët brenda muajit.
Kundërshtari i tij i parë Eduard Selami, po përpiqet të konkurojë në emër të historisë së PD dhe mbështetjes ndërkombëtare, por kjo është e pasigurtë, sa pikë i jep në një parti, që një muaj më parë, ishte gati t’i shpallte luftë SHBA e BE, vetëm të mos cënohej Sali Berisha.
Rivalët e tjerë nuk po duken në horizont dhe janë gjetur me sa duket të papërgatitur nga fakti që Sali Berisha i doli në krah Lulzim Bashës. Ata, këtë e shikojnë si një fuqi të Berishës mbi PD, por në fakt kjo është më shumë një fuqi e Bashës mbi Berishën, pasi Marrëveshja Rama-Basha, është një lloj shantazhi mbi këdo që rrezikon pozitat e Bashës në PD.
Në këto kushte e vetmja platformë dinjitoze dhe e vërtetë që nderon një rival në këtë garë fallco, do të ishte një kandidat që godet Berishën. E verteta është se Basha po vendos për fatin e mëtejshëm të Berishës në PD, duke krijuar idenë se ai është njeriu që po vendos gjërat. Por kjo është një gënjeshtër.
Përballë Lulzim` Bashës, duhet të dalë dikush që të kërkojë bashkimin në PD, të gjithë partive të vogla, që janë shkëputur prej saj, të gjithë individëve influentë që janë përballur me Berishën dhe të jetë i qartë në distancën e tij nga Sali Berisha.
Fakti që Sali Berisha, foli sot për t’i dalë në krah Lulzim Bashës, dhe uli tonet e luftës ndaj Bashës, krijon përshtypjen, se reaksioni ndaj Bashës, vinte nga keqkuptimi se ai nuk kishte as Berishën me vete. Një qasje e tillë këtë garë, e bën dhe më qesharake betejën në PD dhe më pesimiste të ardhmen e saj.
Nëse ka një pikë, ku Berisha mbështet marrëveshjen e Bashës me Ramën, është fakti që Rama do të ishte një garant i mëtejshëm i Bashës në krye të PD dhe kjo shërben si një lloj garancie edhe për Berishën. Marrëveshja Rama-Basha, është një lloj zhantazhi i koduar mbi fatin e Berishës, të cilën ai ka gjetur mënyrën si ta respektojë, për tu dukur luajal.
Nga ana tjetër nëse ka një pike, që Rama mbështet qëndrimin e Bashës në krye të PD, është pikërisht që përmes tij garanton “gogolin” Berisha në politikë.
Por Partia Demokratike dhe shoqëria shqiptare duhet të shikojnë përtej interesave të Ramës dhe Berishës në këtë histori. Ajo parti ka nevojë për një kryetar të ri që zgjidhet pa leje të Sali Berishës dhe po ka mundësi, edhe kundër vullnetit të tij. Nëse nuk ia del dot që ky kandidat të bëhet kryetar, le të ngelet si humbës, por do t’i shërbejë PD, më shumë se sa kjo lojë e pistë që po përsërit zgjedhjet e vitit 2013, ku Berisha nxitoi të bënte një garë fallco, për të qenë i sigurt se do kishte nën kontroll Partinë Demokratike.
Dhe në këtë garë natyrisht që do të ketë akuza dhe shpifje ndaj rivalëve. Do të ketë dhunë, siç ka nisur nga tropojanët e PD nëpër koridore dhe banditë në zyrat e SHQUP, por kjo është një betejë për t’u bërë. Partisë Demokratike, dikush duhet t’i dalë borxhit dhe ta shkëpusë nga berishizmi dhe ndikimi i tyre në politikën e saj. Nëse jo, thjeshtë ka për të vdekur dalëngadalë, duke ndjekur moshën fizike të Sali Berishës. Pa keqardhjen e askujt!
