Berisha nuk ka siguri votash brenda PD

Nga ARTUR  AJAZI

Teoritë konspirative se “duam qeveri teknike, duam zgjedhje të reja, na u vodhën votat në 11 Maj”, dhe të tjera si këto, vetëm sa ja kanë zbehur rreputacionin Berishës brënda partisë tij. Mjafton të njohësh historikun e zgjedhjeve të brëndshme të Partisë Demokratike, mjafton të njihesh me detaje të rëndësishme të proceseve zgjedhore të asaj partie nga qendra deri në bazë, për të kuptuar sa ndryshe mbetet sot situata në PD.

Skenari i zbatuar përpikshmërisht mbi gjoja “shpëtimin e partisë nga Basha dhe MC Conigali”, ishin fllucka që ulën edhe më tepër numrin e mbështetësve ndaj Berishës në PD. Edhe pse e propogandoi me të madhe “arrestimin e tij si politik, i urdhëruar nga Edi Rama”, duket se mbështetja dhe votat mbështetëse edhe brenda partisë ndaj Berishës, kanë pësuar rënie të ndjeshme.

Lideri historik nuk e ka kuptuar akoma ( ose hiqet sikur nuk e kupton) se, në politikë koha skadon kur humbet 1 palë zgjedhje, jo pastaj 10 palë të tilla. Në politikë nuk tolerohen veprime brutale, qëndrime diktuese, dhe imponime të veçuara nga një lider që pretendon se përfaqeson shumicën në një parti. Besoj fort se, Berisha sot nuk ka siguri votash maksimale brënda partisë tij. Sikur sot të mbaheshin zgjedhjet, por të lira dhe të ndershme, brënda PD-së, Sali Berisha nuk do të merrte kurrë shumicën, për të vazhduar të jetë kryetar i asaj partie. Realisht e besoj dhe e mirëkuptoj Doktorrin, në këmbënguljen e tij për të qëndruar me pahir si kryetar partie.

E mirëkuptoj, pasi në situatën ku ndodhet, aq më tepër në moshën e tij, veprimi më i mirë, mbetet të jesh kryetar partie, deputet, dhe të vetëquhesh “kryetar opozite”. Kjo sipas tij “do ti jepte atij kohën dhe mundësinë për ti bërë ballë hetimit, gjykimit, dhe pse jo, edhe ndonjë vendimi ekstrem nga GJKKO-ja për burgosjen e tij”. Të jesh kryetar opozite i  një vendi demokratik, është sa detyrim moral aq edhe privilegj, të njohësh realitetin politik global. Në poste të përjetshme qëndrojnë vetëm diktatorët, por jo drejtuesit e një partie apo vendi demokratik. Po ti shikosh imtësisht “shpikjet” e fundit të tij, si “foltoret” e para dhe këto të dytat para Kryeministrisë, do të bindesh se, Sali Berisha imiton saktësisht diktatorët, kryesisht ata të Amerikes Latine.

Mbetet e pakuptueshme deri diku, vendosmëria e tij, për të përjetësuar qëndrimin  si kryetar partie, apo dhe si deputet. Mjafton ti referohej të madhit filozof Languer Dias “humbe ik, para se të heqin”, dhe do të ishte ndoshta i nderuar dhe respektuar edhe sot nga shqiptaret. Në politikë, nuk mund të zgjatësh “agoninë” dhe mbijetesën, duke cfilitur deri në shkatërrim partinë dhe besimin e mbështetësve, që kanë besuar tek vlerat e tua europianiste dhe euroatlantike.