Nga Desada Metaj
Për një javë me radhë, Sali Berisha akuzoi median se nuk po pasqyronte siç duhet raportin e Komisionit Europian për Shqipërinë. Kreu i PD-së deklaroi hapur se pikërisht ai raport do të shërbente si program politik i opozitës, duke e paraqitur dokumentin e Brukselit si provën më të fortë të dështimeve të qeverisë Rama.
Por vetëm pak ditë më vonë, në një bashkëbisedim me qytetarët, Berisha sulmoi ashpër ambasadorin e Bashkimit Europian në Tiranë, Silvio Gonzato, duke e akuzuar se sillet “si ambasador i Edi Ramës” dhe se ka përcjellë në Bruksel “trillime” kundër opozitës.
“Përsa i përket ambasadorit aktual, unë kam shprehur, ky sillet si me qenë ambasador i Edi Ramës. Ky zotëri, në mënyrë të vërtetuar ka transmetuar në Bruksel trillimet më të pavërteta ndaj opozitës. Sikur opozita nuk është për integrimin europian. Dhe se kur diskutohej në Këshill se pse nuk i hiqet imuniteti Ballukut, shkëlqesia e tij Gonzato thotë se ‘ky është interpretim shqiptar i imunitetit’. Ne jemi ata që i themi gjërat hapur dhe është përpjekur në shumë mënyra të paraqesë opozitën si jo të orientuar drejt integrimit. Ka dështuar. Eksponentë të rëndësishëm ia kanë bërë të qartë në prani të të gjithëve se opozita dhe PD është e orientuar drejt integrimit të Shqipërisë drejt BE. Ndaj dhe ai ka bërë zgjedhjen e vet, është unifikuar komplet me Edi Ramën”, deklaroi Berisha.
Kontrasti politik bëhet i dukshëm: nga njëra anë, raporti i Komisionit Europian shpallet “program” i opozitës; nga ana tjetër, ambasadori i vetë Bashkimit Europian në Tiranë akuzohet si i njëanshëm dhe i lidhur me qeverinë.
Kjo krijon një paradoks politik për opozitën: si mund të përdoret raporti i BE-së si busull politike, ndërkohë që përfaqësuesi zyrtar i BE-së në Shqipëri shpallet praktikisht pjesë e propagandës së pushtetit?
