Nga Denis Dyrnjaja
Tashmë që janë hapat e fundit të përmbylljes së procesit të numërimit të votave dhe certifikimit të zgjedhjeve të 11 majit me PS si fituese të tyre, pyetja më e natyrshme është se si arrin një forcë politike të fitojë mandatin e katërt kur ka konsumuar 12 vjet pushtet?
Opozita ka përgjigjen e saj statike, që zgjedhjet u manipuluan apo u vodhën, ndërsa opinioni mediatik është i ndarë në një pjesë që mendojnë se PS i fiton zgjedhjet se njerëzit nuk duan rikthimin e Berishës në pushtet, ndërsa pjesa kundërshtare beson se me Edi Ramën kryeministër, nuk fiton dot zgjedhje, jo se ai është i pathyeshëm, por sepse ai i vjedh zgjedhjet, pasi përdor burime qeveritare në fushatë, josh votuesit me vendimarrje që shkelin kodin zgjedhor, përdor grupet kriminale për të intimiduar zgjedhësit, ka ndërtuar një skemë patronazhimi që mbikëqyr në mënyrë të fshehtë jetët e qytetarëve dhe ndërton një profil të çdo zgjedhësi, kush voton PS, kush voton kundër dhe kush nuk merr pjesë në votim e të tjera marifete.
Të gjitha këto pretendime përsëriten sa herë ka zgjedhje dhe pasi opozita mëson se është humbëse avazi vazhdon për gjatë gjithë mandatit parlamentar. Kur gazetarët pyesin përfaqësuesit e opozitës para zgjedhjeve se si do bëni për të shmangur këto problematika që i keni ngritur në zgjedhjet e mëparshme? Përgjigjja është se janë marrë masat që askush të mos prekë asnjë votë. Më pas vjen humbja dhe avazi i pretendimeve nis nga e para.
E bëra këtë parantezë jo për të diskutuar sa te drejtë ose jo ka opozita për pretendimet e saj, por për të thënë që kjo historia e fitores së zgjedhjeve ka edhe një element tjetër thelbësor që ajo e shikon, por se pranon, e kupton por se aplikon, ose e aplikon por pastaj e manipulon. Fjala është për skemën e primareve. PS e ka aplikuar këtë skemë, jo në përzgjedhjen e kandidatëve para zgjedhjeve, por ka organizuar një garë të mirëfilltë primaresh në ditën e zgjedhjeve brenda dhe vetë partisë.
Ndërkohë që PD zhvillon primare për të zgjedhur kandidatët më të mirë dhe më të fortë para zgjedhjeve dhe në fund Berisha vendos në listë kë do ai, Edi Rama zgjedh strategji të kundërt, nuk bën primare para zgjedhjeve, por aplikon skemën e primareve për kandidatët e tij pikërisht ditën e zgjedhjeve. Pra ai nuk paracakton më të fortët me votën e anëtarësisë, por më të fortët që ai mendon se janë, i vendos në dy gara njëherësh edhe për t’u përballur me kundërshtarin edhe si rivalë brenda partisë pikërisht ditën zgjedhjeve për votën e të gjithë popullsisë.
Kjo formulë agresive gjeneron një betejë për të mbledhur sa më shumë vota në terren, pasi të gjithë synojnë të sigurojnë të dalin sa më mirë dhe të tregojnë potencial elektoral. Ndaj procesi gjeneron maksimumin e mobilizimit për të mbledhur çdo votë. Treguesi i qartë dhe më i fortë i kësaj skeme ishte përballja mes Ota Xhaçkës dhe Blerina Gjylametit që e mbyllën procesin e numërimit të votave në Tiranë në garën mes tyre, vetëm me dy vota diferencë në favor të Xhaçkës. Pra është luftuar në distancë për çdo votë. Pra emri në këtë rast ka pak rëndësi, rëndësi ka të meret maksimumi i votave që siguron fitoren e partisë. Kështu në funksion të këtij qëllimi, Edi Rama i përplasi të gjithë në garë brenda llojit dhe vetë projektonte numrat e fitores.
Ndërkohë në llogoren përballë, Berisha bën pseudogara, zhvillon primare fiktive për të treguar se Partia Demokratike që kurrë nuk u bë demokratike, të duket se është demokratike. Tregues i qartë i garës reale dhe vlerave ishte dueli në distancë, që prodhoi rastësia e kombinimit të rezultatit mes Jorida Tabakut dhe Dr Ilir Alimehmetit. Të dy gjeneruan mbi 18 mijë vota secili. Kjo garë rastësore nxorri në pah edhe strategjinë e gabuar të Berishës.
Nëse do të synonte dhe kërkonte fitoren e zgjedhjeve, atëherë asnjë kandidat nuk duhej të ishte në listë të mbyllur, të gjithë në terren me listë të hapur për vota, jo për show force sikurse ndodhi. Kështu do të matej edhe pesha dhe fuqia elektorale e çdo kandidati të PD në veçanti dhe opozitës në tërësi. Por Berisha zgjodhi skemën përtace dhe sigurisht manipulative në kurriz të demokratëve dhe opozitës, duke caktuar ai se kush i duhet në Parlament.
Dhe si rezultat përveç humbjes në zgjedhje, opozita do të përfaqësohet kryesisht edhe nga njerëz të pavotuar, duke patur parasysh që numëri i deputetëve të saj vjen kryesisht nga listat e mbyllura që nuk është e thënë se janë njerëz të preferuar, por kryesisht janë të imponuar. Emrat dhe fytyrat e tyre ju i dini se vegjetojnë për vite me radhë rreth kryetarit, në këtë rast rreth Berishës!
