Nga Mero Baze
Edi Rama e ka një talent të pamohueshëm ushtrimin e sportit të provokatorit, duke arritur të bashkojë gjithmonë nacionalizmin primitiv grek dhe Berishën. Kësaj ai del me lehtësi gjithnjë.
Këput ndonjë batutë në shtypin grek nga ato që çmendin të madh e të vogël dhe provokon rregullisht fushata të përsëritura histerike të nacionalistëve grekë, që futen sinkron me Berishën dhe Belerin në Shqipëri.
Nuk besoj se këtë gjë e bën me lehtësi kaq të madhe ndokush tjetër në Greqi, madje as mendjet më të mëdha liberale greke. Dhe ata kanë një drojë që të çmendurit duhen lënë në hallin e tyre.
Ky nuk lodhet së e bëri këtë. Herë u përmend heronjtë arvanitas, herë rojen shqiptar të Akropolit, herë u bën miting pa leje në mes të Athinës dhe marshon në krye të “ushtrisë” së emigrantëve shqiptarë atje, duke marrë 80 për qind të votave të tyre, dhe pastaj s’ka nevojë për gjë tjetër, se ata çmenden edhe kur i shkon në takim me pulovër kryeministri.
Kjo është hera e parë që Edi Rama ka ngjallur zemërim tek aleati i nacionalistëve grekë në Shqipëri, Sali Berisha, me një gjë serioze.
Pas paralajmërimeve të tij se do të ketë një dokument të ri të Partneritetit Strategjik me Greqinë dhe pas lavdërimeve të tij për gatishmërinë e kryeministrit Mitsotakis, ka një mërzitje të madhe nga Sali Berisha. Disa orë më pas ai konstatoi se Edi Rama ka shkatërruar marrëdhëniet me Greqinë.
Nuk është se Edi Rama ka shkëlqyer në avancimin e marrëdhënieve shqiptaro-greke. Madje ai ka shkëlqyer në avancimin e raporteve të Shqipërisë me shumë vende evropiane, kryesisht falë aftësive personale për të krijuar miqësira të forta dhe për t’iu shërbyer kauzave politike të liderëve të fortë të Evropës, sidomos me çështje si ajo e emigracionit. Por me Greqinë nuk ka pasur suksese të tilla. Madje fuqia politike që Rama dëshmoi të kishte mbi emigracionin shqiptar në Greqi, pas mitingut të majit 2024, i futi më shumë në krizë politike marrëdhëniet me qeverinë greke.
Për këtë arsye, Greqia në mënyrë paradoksale ka pasur në Shqipëri këto vite më shumë aleat politik Sali Berishën, i cili bëri kal beteje elektorale Fredi Belerin, një delikuent i drejtësisë greke, i dyshuar për atentate vdekjeprurëse ndaj dy ushtarakëve shqiptarë më 1994. Kjo bëri që gjithë interesi grek për Shqipërinë dhe gjithë kauzat e së djathtës shqiptare të bashkohen rreth një figurine qesharake, i cili u përpoq të viktimizohej nga një arrestim i panevojshëm tre ditë para zgjedhjeve të vitit 2023, ku u kap duke blerë vota, por që arriti ta mbajë Greqinë dhe Berishën të bashkuar në sytë e shqiptarëve dhe të identifikuar me figurën e tij.
Kur e shikon gjithë këtë, e kupton pse Berisha thotë se Rama po shkatërron marrëdhëniet me Greqinë.
Nëse Rama ia del të ketë një dokument të ri të Partneritetit Strategjik me Greqinë, që do të thotë të ketë një ripërtëritje të Traktatit të Miqësisë, Bashkëpunimit, Fqinjësisë së Mirë dhe Sigurisë midis Shqipërisë dhe Greqisë, nënshkruar nga Berisha dhe Stefanopulos, atëherë ai vërtet, nga gjithë historia me Greqinë, i lë Berishës vetëm Belerin.
Dhe kjo, në një farë mënyre, i jep të drejtë Berishës të alarmohet, pasi ai po ndihet i prerë në besë dhe i keqpërdorur nga Greqia, duke e bërë shërbëtor të një figure qesharake që për shqiptarët identifikohet me një “çetnik” grek.
Alarmi i tij se mos Rama i avancon raportet e Shqipërisë me Greqinë bazohet pikërisht tek frika se mos Greqia e lë Berishën përfundimisht si patronazhist të Belerit.
Nuk është se ka bërë ndonjë punë tjetër veç kësaj me dëshirë këto kohë, por ka menduar që përmes Belerit do ta mbante Greqinë në luftë me Shqipërinë. Ideja se Shqipëria me Greqinë mund të shkojnë mirë, madje më mirë se ky me Belerin, ia ka prishur terezinë.
Se të paktën të dal nga historia si i përdour nga Greqia nuk është keq. Po I përdorur nga Beleri, as Flamuri nuk pranon.
