Të gjithë politikanët shqiptarë, nga më të lartit e deri më të ultit kanë shkuar familjarisht në qendrën e votimit.
Dikush ka marrë gruan dhe ka shkuar për të votuar, dikush tjetër bashkë me fëmijën, dikush dhe ne nënën e babanë.
Dhe Ilir Meta, i cili i ka bërë “naftën” institucionit të Presidentit, ka shkuar disa kohë pas bashkëshortes së tij Monika Kryemadhi, dhe kanë “kryqëzuar” sytë me njëri tjetrin.
Njëri në të dalë dhe tjetri në hyrje, ata kanë ndjerë në distancë “ngrohtësinë” e të qenit bashkë, pavarësisht se Meta ka tentuar të jetë mbi palët, pasi Monika është kryetare e LSI.
Vetëm Lulzim Basha ka qënë i vetëm në qendrën e votimit për të votuar për veten e tij, me shpresën se do të gdhihet nesër kryeministër.
Kishte përpara një vajzë të thjeshtë si shoqëruese.
Nuk kishte as bashkëshorten Aurela e cila ka hequr dorë me kënaqësi nga shtetësia shqiptare për të mbajtur atë holandeze dhe asnjëherë nuk voton në Shqipëri.
Nuk kishte as nënën dhe as babanë e vet Lulzim Basha, që të bënte sëpaku dhe si bir i mirë. Nuk kishte marrë as ndonjë nga fëmijët për ta shoqëruar sëpaku. Kunatin jo e jo!
Ne të vërtetë Lulzim Basha u është dukur shqiptarëve si një “jetim”, që s’ka askënd nga rrethi familjar, në ditën më të madhe të jetës së tij: atë të pretendimit për të drejtuar vendin, nëse i japin votën. (TemA)
