Pjesë mjaft e rëndësishme e luftës është propogande. Madje në mjaft raste ajo përcakton fatin e saj.
Një e moshuar në Ukrainë është bërë simbol i propogandës ruse në konfliktin e armatosur.
Në një video që tashmë është bërë virale shihet se si takohet “Babushka Z” me disa ushtarë ukrainas.
BBC gjurmoi për të zbuluar vendndodhjen e gruas, që të zbardhej e gjithë e vërteta. “Unë nuk mendoj se ata duhet të më lavdërojnë. Unë jam vetëm një grua fshatare. Nuk e kuptoj pse jam bërë një personazh i famshëm.”, tha për BBC gruaja e moshuar. (https://www.bbc.com/news/world-europe-61757667)
Gruaja që është bërë e njohur si Babushka Z – “gjyshja Z” në rusisht, duke iu referuar kështu simbolit të luftës ‘Z’, mërzitet teksa sheh fotot që janë bërë virale në Rusi. “Unë kurrë nuk kam parë asnjë prej tyre,” thotë ajo. Në video shihet ajo duke ecur drejt dy ushtarëve ukrainas teksa mban një flamur të kuq sovjetik. Ushtarët thonë se kanë mbërritur për ta ndihmuar dhe për t’i ofruar një qese me ushqim. Pastaj ia heqin flamurin dhe e hedhin në tokë. Kështu gruaja, duke u ndjerë e fyer, ua kthen ushqimin. “Prindërit e mi vdiqën për atë flamur në Luftën e Dytë Botërore”, dëgjohet në video ajo e indinjuar.
Propaganda ruse rrallëherë është në gjendje të përqendrohet te individët dhe ata e panë këtë grua si një shembull të rrallë të një ukrainase që i vinte keq për rënien e Bashkimit Sovjetik dhe i konsideronte rusët si çlirimtarë. Shumica e ukrainasve – madje edhe në rajonet rusishtfolëse – nuk e kanë mirëpritur pushtimin, kështu që vërshimi i flamurit sovjetik nga ajo u përdor si provë se veprimet e Rusisë kanë mbështetje nga banorët vendas. Deri vonë, askush nuk e dinte identitetin e vërtetë të ‘Babushka Z’. Në fakt, askush nuk ishte i sigurt nëse ajo ishte gjallë.
Por ajo është një person shumë real. Emri i saj është Anna Ivanovna dhe BBC e gjurmoi atë në Velyka Danylivka, një fshat afër Kharkiv në veri-lindje të Ukrainës, ku ajo jeton me burrin e saj, qentë, macet dhe lepujt. 69-vjeçarja duket e habitur kur gazetari i tregon fotot e statujës së bërë në imazhin e saj. “A dukem vërtet kaq e vjetër?”, pyet ajo. Por historia e saj është shumë e ndryshme nga imazhi që kanë nxjerrë mediat ruse. Ajo nuk e mbështet luftën.
“Si mund ta mbështes popullin tim që vdes? Nipërit dhe mbesat e mia u detyruan të shkojnë në Poloni. Ne jetojmë në frikë dhe terror.” Pra, pse Anna përshëndeti ushtarët me një flamur sovjetik? Ajo thotë se është keqkuptuar. Ajo pretendon se ngatërroi dy ushtarët ukrainas që i ofronin ushqimin me ushtarët rusë. “Unë isha e lumtur që rusët do të vinin dhe nuk do të luftonin me ne. Isha i lumtur që do të bashkoheshim përsëri.”. Anna nuk ka vënë asnjë nëntekst politik në aktin e saj. Flamuri i kuq, thotë ajo, nuk është flamuri i Bashkimit Sovjetik, jo i Rusisë, por “flamuri i dashurisë dhe lumturisë në çdo familje, në çdo qytet, në çdo republikë. Jo i gjakderdhjes. Dhe kushdo që thotë ndryshe, është gabim.”.
Ndërsa Ana fliste, aty pranë dëgjohej zhurma e vazhdueshme e artilerisë dhe e luftimeve. Ajo nuk u tremb një herë pasi ishte mësuar me të. “Nëse do të mund të flisja me Vladimir Putin, do të thoja, ju keni bërë një gabim. Ne punëtorët ukrainas, çfarë kemi bërë për ta merituar këtë? Ne jemi ata që po vuajmë më shumë.”. Anna heziton të kritikojë hapur liderin rus. “Putini është një president. Një car, një mbret, një perandor.”, tha ajo.
g.kosovari
