Nga Ardit Rada /
Shqipëria është parajsë kur vjen puna për të krijuar kauza afatgjata, por ka pasur fatkeqësinë më të madhe nga çdo komb. Është një vend që politikën e kanë mbajtur pezull për vite të tëra dy-tre emra për t’u pasuruar e për të larë duart si Pons Pilati, ndërsa prifen për mandatin e radhës që ‘u takon’ sipas parimit se “Nuk të lë Amerika më shumë se 8 vite në pushtet”.
Rasti i studentëve, të cilët qëlluan kryeministrin Rama, ishte një akt domosdo i parapërgatitur dhe mbi të gjitha i paralajmëruar duke qenë se grupimi i sotëm kishte muaj të tërë që kundërshtone reformën në arsimin e lartë. Në këto rrethana, për cilindo që i njeh djemtë e vajzat e shoqëruara në Polici, do ta kuptonte se guximi i tyre buron nga ideali tek i cili besojnë, sikurse e kanë pritur edhe ndalimin e tyre nga forcat e rendit.
Ulrike Majnhof, aktiviste e majtë në Gjermaninë Perëndimore, shkruante se: “Hedhja e një guri është vepër penale. Hedhja e shumë gurëve është akt politik”. Kësisoj, veprimi i studentëve më mirë të mbetet një formë e rezistencës sipas metodave që ata dijnë, sesa një akt rrugaçërie. Kjo do t’i jepte vlerë demokratike mbarë shoqërisë dhe vetë studentëve shqiptarë, të cilëve që në vitin 1990 nuk u ishte ndjerë zëri kurrkund.
Dhe paralel me këtë grupim të vogël ecin antivlerat të udhëhequra, sikurse e thashë në krye, nga lukunia e pengmarrësve të skenës politike. E pra shkurt, saktë e shqip, studentët e sotëm nuk kanë asnjë lidhje me Partinë Demokratike, me Aleancën Kuqezi dhe ndonjë lëvizje tjetër me djem, vajza. burra e gra që rendin pas rasteve për të marrë flamurin në dorë. Nuk kanë lidhje as në pikëpamjet ideologjike dhe as në ato klasore sa i përket gjendjes ekonomike të studentit me këtë soj e sorrollop.
Për ata që nuk e dinë, studentët që Berisha sot i quajti trima, janë komunistë me yll në ballë. Kanë një grupim të majtë ekstrem që quhet ‘Organizata Politike’ dhe që simbol kanë grushtin, sikurse e kanë ngritur në çdo protestë. Organizojnë prej vitesh 1 Majin e punëtorëve, që parti si PD nuk e kanë fort për zemër.
Janë ato emra studentësh që i ngritën gishtin e mesit Sali Berishës, kur ai tentoi dëshmpërimisht t’i bashkohej kauzës së armëve kimike, për t’ua gllabëruar rastin.
Mirëpo skena nuk mbyllet me kaq, sepse paralel me ndalimin e tyre, ecën Albana Vokshi që nuk le derë komisariati pa shkelur në raste arrestimesh. Bërtet gjithashtu Basha, që i pyetur dy ditë më parë, nuk e dinte ende se kur do t’i niste opozita protestat. Rend kuqeziu dhe të tjerë që kërcëjnë nga lumi Radika te droga e Lazaratit, e plot politikanë amorfë që vetëm studentin s’e kanë dashur kurrë.
E pra, angazhimi i kësaj sëre nuk është kurrsesi solidaritet, kur disa rendin për grevë te dera e Policisë që në emër të mbështetjes të dalin në televizor disa ditë me radhe, e disa në emër të opozitarizmit u marrin datat dhe kauzat atyre duke qenë se vetë nuk e dine ende ku janë. Lërini studentët të bëjnë punën e studentit, sepse vezë ka për të gjithë.
