Nga Alba Malltezi
Seriali në Netflix “Stranger things” (Gjëra të çuditshme) ka fituar zemrën e milionave në botë. Një sukses i papritur, edhe pse është në kufijtë e horrorit, misterit dhe logjikës. Kush e ka parë këtë serial, e di mirë se gjëja më e frikshme është kalimi në botën e nënposhtme, që nuk është ajo e përtejmja e vdekjes, por tjetër gjë. Eshtë një zonë e frikshme e populluar nga monstra, tmerr dhe ftohtë. Kalimi në këtë botë nuk është një dimension njerëzor, por rrethanat, ekzagjerimet në kërkime shkencore, pushtet, abuzimet dhe shkeljet, bënë që aksidentalisht të hapej një portë kalimi në të. Për kë e kapërcen, është një eksperiencë tronditëse, asgjësuese.
Në tranzicionin tonë të dhimbshëm, në mënyrë metaforike, njerëz, rrethana, gabime, padituri, keqdashësi e përfitime, kanë bërë që herë pas here ne të kalonim në këtë botë të nënposhtme, me rrezikun dhe tmerrin e shuarjes, nga ku vërtetë disa prej nesh nuk ia dolën të rikthehen përmbi, aty mbetën përherë të mbërthyer. Kalimi në botën e sipërme të të gjallëve, të dritës dhe të normalitetit kërkon aftësi, guxim, vendosmëri, zgjuarsi. Nuk është e lehtë, por nëse kuptohet formula, nëse gjendet rruga dhe çelësi, drita në fund të tunelit shfaqet siç u shfaq për ne.
Kushdo që di dhe ka parë botën e nënposhtme, siç na ka qëlluar ne në vendin tonë, nuk mund të bie më në grackë, nuk mund ta kalojë më portën, apo vijën e kuqe. Disa “specialistë” të botës së nënposhtme, që hedhin kushtrime verore se do të përmbysin e do të dhunojnë çdo gjë, ashtu siç vetëm ata dinë të bëjnë, e kanë të kotë tashmë. Në botën e nënposhtme, nëse e adhurojnë, mund të shkojnë me vullnet vetë ata: Sali, Ilir apo sido që të quhen, mjafton ta dëshirojnë.
