Fatalisht, ora e PD dhe koha e Reformës nuk përputhen

Nga Arjan VASJARI*

Ajo se cfarë e zhvendos në kufijtë e fatales marrëdhënien mes Partisë Demokratike dhe reformës në drejtësi është se,  ora e saj dhe koha e reformës,  tashmë,  nuk përputhen më. Nuk janë ultimatumet e ambasadorëve për mos ta shtyrë miratimin, nuk janë as afatet e përcaktuara nga zyrat e Brukselit apo qoftë edhe pragu traumatik i qershorit që do të lejonte, së paku teorikisht,  hapjen e bisedimeve për anëtarsimin.Jo, nuk është asnjëra prej këtyre në vetvehte shkaku i fatalitetit! Shkaku është se,  Partia Demokratike ose nuk e shpenzoi kohën e saj për reformën, ose e shpenzoi keq atë në funksion të orës së saj politike!

Eshtë thënë e stërthënë dhe tani ngelet vetëm të elaborohet në manualet e historisë sonë politike se, Partia Demokratike e administroi në mënyrën më pak inteligjente të mundshme procesin e reformës në drejtësi. Në parim, nuk kuptoi se reforma në drejtësi ishte një lloj destini politik (pra edhe i saj) të cilit nuk do t’i shpëtonim dot kurrë. Destin që nuk mund të negociohej, nuk mund të kthehej dhe nuk mund të shtyhej.Duhej vetëm të pranohej!

Cfarë bëri PD-ja? Fillimisht u përpoq ta injoronte duke e sjellë dërgatën e saj të ekspertëve në Komisionin e posacëm për reformën, gati shtatë muaj me vonesë. Komisioni ndërkohë, kishte hedhur piketat e reformës dhe opozitës i ngelej të pranonte të endej në një planimetri reforme së cilës nuk ia kishte idenë. Më pas, draftet e Komisionit të posacëm iu nënshtruan dy herë Komisionit të Venecias dhe Partia Demokratike, ndonëse nuk kishte asnjë pengesë të përcillte një draft paralel, u mjaftua me një set kritikash të saj të cilat u besua se përmbushnin gjithë cfarë ajo pretendonte mbi reformën. Por, në maj të 2016, pas gjashtëmbëdhjetë muajsh punë për reformën në drejtësi, opozita ka rrëzuar gjithë kohën e saj brenda reformës, duke i rrikthyer akrepat politik tek ora zero. Fillimisht u mendua se,  deklarimi i Sali Berishës  “…tashmë reformën do ta udhëheqë opozita…” ishte thjeshtë një nga shizmat e tij emotive. Mirëpo, PD e paska seriozisht! Ndonëse e votoi në parim, Lulzim Basha kërkon që, në emër të cilësisë,  reforma në drejtësi të shtyhet në kohë!!!

Që këtu ka një marrëzi politike nuk ka dyshim, cështja është se kujt duhet t’ia njohim të drejtën e autorit . Sepse, edhe ta përdorësh kohën tënde për reformën sipas dëshirës, edhe të trumbetosh si fitore që Venecia mori parasysh vërejtjet e tua, edhe të votosh në parim cilësinë e reformës sipas rekomandimeve të Venecias dhe në fund të thuash që cilësisht reforma nuk u përmbahet parimeve do të thotë të jesh, minimalisht, një mendje politikisht e destabilizuar. Ose (dhe ka të ngjarë të jetë kështu) do të thotë se Partia Demokratike është në kërkim të një alibije për t’ia nënshtruar reformën në drejtësi orës së saj politike.

Mirëpo, koha e reformës është sovrane! Fatalisht PD nuk e kuptoi këtë, duke dënuar jo vetëm kohën që shpenzoi për reformën por, edhe kritikat e drejta dhe të arsyeshme që mund të kishte ndaj saj. Perfundimisht,  Partia Demokratike duhet njoftuar se, koha politike e Shqipërisë së vitit 2016 nuk lejon që, qëllimi e saj dhe aspirata e shoqërisë të përputhen.Kjo është arsyeja përse, Partia Demokratike e ka humbur betejën me reformën në drejtësi edhe sikur ajo ta pengojë miratimin e saj.Eshtë cështja se,  ora e saj politike ka hyrë në konflikt me kohën e reformës. Betejën me kohën e humbasin të gjithë. PD nuk mund të përbëjë ndonjë përjashtim.

*Posaçërisht për Java News