Nga Mitro Çela
-Filipi, Koço dhe Agroni-
Janar 2000.
Aeroplani preku tokën e gjermanëve.
Hapet dera. Njeri pas tjetrit zbritën tre humoristët.
Delegacionin e pritën një grup me kosovarë.
Puna ua donte të ishin të prerë.
Të vrejtur.
U pikonte zemra:
…ishin vrarë disa ushtarë të UÇK-së, ajka e djemërisë kosovarë.
Problemi ishte se mes humoristëve, serizoteti nuk pinte ujë.
Filipi ecte sipas fillozofisë:
Tragjiken nga komikja, një fije I ndan.
Filipi:- Sa vëllezër kosovarë janë vrarë?
Kosovari:- 6 djem! Si yje!
Filipi:- Si u vranë?
Dmth, ku i mori plumbi: në ballë si trimat?
Kosovari:- Të gjithë në lule të ballit!
Filipi:- Të gjashtë njëherazi i mori plumbi?
Kosovari:- Jo. Janë vrarë një nga një. Brenda muajit!
Filipi:- Nuk më pëlqen. Më kombëtare do të ishte të ishin vrarë të gjithë në një çast!
Koço:- Filipi ka të drejtë. Si u vrakan një nga një trimat kosovarë?
Ta dinim që në Tiranë, se djemtë e UÇK-së nuk ishin vrarë si trimat në tufë, nuk do të kishim ardhur në Gjermani!
Agroni:- E bëmë tërkuzë, mo! Ardhëm që ardhëm, mo vëllezër kosovarë, nuk na thoni:
çfarë do të bëjmë në tokë e gjermanit?
Kosovari:- Do të bëjmë një koncert.
Ju do bëni humor. Ne do këndojmë.
-Salla do jetë plot. Do mblidhen para.
Të gjitha paratë do të shkojnë për të ndihmuar familjet e dëshmorëve.
Koço:-Po ne, do marrin ndonjë para të gjermanit?!
Kosovari: -Edhe ju duhet të hidhni para për dëshmorët e kombit…
Filipi:- Nuk jam dakort. Ata u vranë për një qëllim. Edhe ne kemi një qëllim:
…me humor të fitojmë.
Kosovari:- Para të thata nuk ka. Do të merrni dhurata: këpucë, kostum, çorape…
Kur mbetën të tre, u tha Filipi:
-Po nuk u vra një nga ne, me plumb në lule të ballit, nuk ka marka!
-Po halli?
-Kam një ide për skeç. Koçon, që është më i bukuri, e veshim si luftëtar i UÇK-së.
Agroni, luan rolin e oficerit sërb… -Vazhdoi Filipi. –
Koçoja shkruante skeçin.
Nis koncerti. Buçet kënga : “Xhamadani vija vija”
Fiken dritat. Hapet perdja.
Në mes të skenës një luftëtar i UÇK me tomson në dorë. (Koço.)
I del përpara një oficer serb ( Agroni). Në duar një kallash-prodhim rus.
-Ndal! Kush kalon?
-Trim nga Kosova. Ushtar i UÇK-së?
-Largohu! -Tha sërbi.-Kosova është djep i Serbisë!
-Djepi i satëme! Rroftë Kosova. Roftë Rugova.
Serbi qëllon. Koço bie. Ngrihet. Flet nën zë:
-Agron duhet të më qëllosh në ballë! Ndryshe ska marka!
Një krismë e dytë. Koço me shalë përpjetë. Në mes të ballit një njollë gjaku…
Nuk dimë si u prit skeçi në skenë. Nuk kemi vidjo.
Duke shkruar librin :”Koco Devole”, mes letrave gjeta skanarin “ Luftëtari i UÇK dhe sërbi”. Ideja Filip Çakuli. Shkroi: Koço Devole.
