Shkencëtarët nuk ndalojnë së kërkuari mbi prejardhjen dhe historinë mjekësore të kompozitorit të madh të muzikës klasike Beethoven. Së fundit përmes AND u zbulua se pianisti i jashtëzakonshëm nuk ka vdekur nga helmimi më plumb, por nga sëmundja e trashëguar e mëlçisë së bashku me abuzimin me alkoolin.
Shëndeti i kompozitorit të madh dhe shkaku i vdekjes janë diskutuar gjatë, por pa kërkime gjenetike. Për hulumtimin aktual, të botuar në revistën “Current Biology”, janë studiuar pesë tufa flokësh, të gjitha nga shtatë vitet e fundit të jetës së Beethoven , të cilat, sipas studiuesve, janë “pothuajse me siguri autentike”.
Në total, ekipi kreu teste të vërtetimit në tetë mostra flokësh të marra nga koleksionet publike dhe private në Evropë dhe SHBA. Nëpërmjet këtyre testeve studiuesit zbuluan se të paktën dy nga tufat nuk vinin nga Bethoven, duke përfshirë një tufë të famshme që dikur besohej se ishte prerë nga koka e kompozitorit të ndjerë ngamuzikanti 15-vjeçar Ferdinand Hiller. Analizat e mëparshme të tufës ‘Hiller’ kishin mbështetur hipotezën se Beethoven ishte helmuar nga plumbi, por tani është përcaktuar se tufa i përkiste një gruaje.
Ekipi hulumtues beson se infeksioni i hepatitit B i Beethoven mund të ketë shkaktuar sëmundje të rëndë të mëlçisë së kompozitorit, e cila u përkeqësua nga konsumimi i alkoolit dhe rreziku gjenetik. Autori kryesor Tristan Begg i Universitetit të Kembrixhit thotë: “Ne mund të supozojmë nga ‘librat e bisedave’ të Beethoven, të cilat ai i përdori në dekadën e fundit të jetës së tij, se ai konsumonte alkool shumë rregullisht, megjithëse është e vështirë të vlerësohet se sa”. Siç shton ai, “nëse konsumi i alkoolit ishte mjaftueshëm i lartë për një kohë mjaft të gjatë, ndërveprimi me faktorët e rrezikut gjenetik është një shpjegim i mundshëm për cirrozën e tij”.
“Nuk mund të themi me siguri se çfarë e ‘vrau’ Beethovenin,” thotë Johann Krauss, nga Instituti Max Planck për Antropologjinë Evolucionare. “Tani mund të konfirmojmë të paktën praninë e rrezikut të trashëguar dhe infeksionit të virusit të hepatitit B. Ne gjithashtu mund të përjashtojmë shumë shkaqe të tjera gjenetike më pak të besueshme.”
Së fundi, ekipi analizoi gjenomet e pesë të afërmve të gjallë të kompozitorit në Belgjikë, të cilët ndajnë të njëjtin mbiemër dhe kanë, bazuar në të dhënat gjenealogjike, një paraardhës të përbashkët me linjën atërore të Beethoven. Megjithatë, ai nuk mundi të gjente një lidhje mes tyre. Disa prej tyre kishin një paraardhës nga babai me Beethoven në fund të viteve 1500 dhe në fillim të viteve 1600, bazuar në studimet gjenealogjike, por nuk përputheshin me kromozomin Y të gjetur në mostrat origjinale të flokëve. Ekipi arriti në përfundimin se kjo ka të ngjarë të ishte rezultat i të paktën një ngjarjeje jashtëmartesore gjatë brezave. Studimi sugjeron se kjo ngjarje ka ndodhur në periudhën midis arrestimit të paraardhësit të tij Hendrick van Beethoven në rreth 1572 në Belgjikë dhe arrestimit të Ludwig van Beethoven shtatë breza më vonë në 1770 në Bon.
/s.f
