Nga Ben Andoni
Ashtu si mund të merrej me mënd, politika nuk e ka lënë t’i rrëshqasë nga duart momenti i protestës së artistëve për Godinën e Teatrit Kombëtar. Protesta, e filluar me patos, me një kauzë të drejtë, e me shumë idealizëm, është bjerrur pak nga pak. Qenia e shumë zërave përfaqësues nga komuniteti i artistëve, pluralizmi-anarkist dhe mospasja e një qëllimi të përbashkët sa i përket godinës ka bërë që kauza e teatrit të zvogëlohet pak nga pak. Siç ndodh gjithnjë: politika e qeverisë ka qenë shterpe për të gjetur rrugë për të përmirësuar jetën e qytetarëve; kurse ajo e opozitës për të gjetur alternativa reale për ndryshme është ndërfutur për të pështjelluar gjithçka. Nëse pyet sot, një qytetar të thjeshtë, nuk di të përgjigjet për ecurinë e protestës sepse edhe vetë artistët në komunitet janë të përçarë. Së pari prej shumë protagonistëve, që largohen gjithnjë me benefice dhe së dyti prej atyre që mëtojnë të fitojnë në të ardhmen, duke i shkelur syrin të fortëve të së ardhmes.
Zakonisht, në qytete që kanë vetëdije për probleme të tilla, fillimisht i kërkohet gjykim kushtetutës së qytetit, që do të thotë se kryearkitekti i qytetit, ai që është gardiani i këtij institucioni duhet të flasë për legjitimitetin e ndërtimit dhe domosdoshmërinë. Pastaj mendimi i kërkohet publikut, atij që është ushqyer me artin që ka prodhuar kjo godinë. Dhe, artistët mbeten të fundit, por jo nga rëndësia.
Dhe, publiku e ka dhënë verdiktin, duke firmosur peticionin për mos prishjen dhe pastaj ka mbështetur artistët. Pra, rendi ka qenë ndryshe, sepse edhe gjërat në vendin tonë janë mbrapsht. Artistët ishin të parët që u ngritën dhe me zërin e tyre kontrovers treguan përçarjen e madhe në komunitetin e tyre; publiku u afrua ngadalë, por pa e ditur qartë se çfarë duhej kurse sa i përket kushtetutës së qytetit, ajo nuk ekziston, sepse fuqinë dhe logjikën e ndërtimit në një qytet e bëjnë thjeshtë politikanët. Kjo është ajo çoroditja e madhe, që sot e shikon në qëndrimet e ndryshme të artistëve dhe befjet e tyre, që shfrytëzohen aq lehtë nga politika. Por cili është humbësi nga kjo kakofoni zërash?! Me shumë gjasa teatri, që mëtohet se do të bëhet, shumë më i mirë sesa ai paraardhësi (Javanews)
