Nga Ylli Pata
Sali Berisha do ë ketë më 23 maj, zgjedhjen më të vetmuar jo thjeshte të historikut politik, por ndoshta më të izoluarën në logjikën e relevancës politike.
Pasi i ka bërë bllok të gjithëve, nga Ervin Saljani, te Evi Kokalari, nga Alessia Balliu te Merema Sela, doktori do të festojë me fansat e mbetur, të cilët do të mendojnë për ditët që vijnë pas.
Kjo traumë e dukshme dhe që është shpërfaqur në publik duket se pjesën e dytë të saj do ta ketë në zgjedhjet vendore të 2027-s. Ku në një farë mënyre do të bëhet nxemja e palëve dhe aktorëve të opozitës.
Që gjërat po lëvizin duket edhe nga alarmi i kandidatit të mundshëm të PD-së për bashkinë e Tiranës, Ilir Alimehmeti, i cili ka kërkuar një konfirmim zyrtar për premtimin që i ësë dhënë.
E në këtë pjesë, pra në lëvizjen e opozitës në 2027-, natyrisht edhe pjesë të tjera, do të përqëndrohet edhe vëmendja publike.
Rasti i Nigel Farage në Britaninë e Madhe, i cili ka nxjerrë jashtë loje një dinosaur politik si Partia Konservatore në zgjedhjet e djeshme vendore, është një precedent se nuk është vula apo rëndesa e fanelës një kusht i panegocueshëm për të çarë ugarin politik.
Vetëm se gara është një ndërmarrje serioze, e kërkon angazhim po serioz, duke e nisur betejën që tani. Që nga aleancat e deri tek zgjedhjet e kandidatëve. Vërtetë që sot po përjetojmë falë impasit politik një shkretëtirë, e cila mund të kalohet thjeshte duke injoruar e mos harxhuar energjinë me “elefantin” apo “dinosaurin”.
Rasti britanik është tregues i qartë që fituan ata që këto kohë kanë mbajtur tepin e debatit, duke injoruar dhe lënë ne vetmi artefaktet arkeologjike.
Ndryshe debate do sillet e risillet tek supa e ringrohur e përralave që po qarkullojnë këto ditë siç është ajo e heqjes së Non grata-s “shmë shpejt”. Variant, i cili pasu u kthye në një variant i gatshëm sa herë ka probleme, këtë herë nuk po ngjit.
Edhe pse po shpërndahet me delikatesë si një “lajm i rezervuar” gjoja se e kanë ekskluzive dhe konfidencial. Natyrisht që këto riciklime ndodhin nga kënetëzimi politik, i cili ka të njëjtën faunë e florë që proceset i njohin të gjithë. Për ta tharë, dikush duhet ta hapë kanalin, natyrisht do të ketë polemika e inate, po kur ë dalë fusha e humusi, të gjithë do të ngulin belin në dheun e njomë të opozitës së re të bonifikuar.
