Nga Skënder Minxhozi/
Prej disa ditësh demokratët janë hedhur në sulm, për të shtyrë me çdo kusht kalimin në parlament të ligjit që do të themelojë Byronë Kombëtare të Hetimit. Një njësi e cila do të ketë së afërmi detyrën e vështitrë dhe sfiduese të hetimit të korrupsionit të zyrtarëve në vendin tonë.
Opozita po ngulmon në mënyrë të habitshme për të kaluar me shpejtësi një ligj për Byronë e Hetimit, duke synuar mesa duket që të shmangë formatimin e këtij institucioni në konturet e reja finale të reformës në drejtësi, e cila pret përgjigjen nga Komisioni i Venecias në mars. Kjo lëvizje taktike, mesa duket po kërkon të ekspozojë lidershipin demokrat në sytë e amerikanëve, si dhe të krijojë një situatë anormale nesër, kur drafti i reformës do të duhet të përshtatet me një ligj që kalon me nxitim dhe para miratimit të ndryshimeve kushtetuese.
Natyrisht që gjithsecili është i mirëpritur që të japë një dorë në goditjen e korporatës së drejtësisë shqiptare. Madje edhe ata që e krijuan dikur, që e toleruan më pas dhe që e përdorën dje dhe sot, për ta mbajtur sa më larg verdiktin e drejtësisë nga zullumet e politikës.
Në 25 vjet, kemi parë një realitet me dy pamje: nga njëra anë një forcë politike (PD), e cila i dha formën që ka korporatës së drejtësisë dhe nga ana tjetër, një e majtë që deri dje ka qenë thuajse tërësisht e paralizuar dhe e paaftë për ta ndryshuar statu quo-në e shëmtuar të drejtësisë së shitur dhe të blerë me para.
Era e fortë e ndryshimeve që po fryn në këtë pjesë të Europës, afrimi gradual drejt momentit të aderimit në Bashkimin Europian dhe një situatë shqiptare totalisht e dalë boje, në raport me respektimin e shtetit ligjor, janë arsyet që më së fundi duket se do të bëjnë të mundur që padretësia e ngritur në sistem të fillojë të shkërmoqet ngadalë.
Përgjigja më e lehtë e pyetjes që ndodhet në titull të shkrimit, pas këtij parashtrimi, do të ishte se PD nuk e ka më të drejtën historike, që të jetë motivuese dhe shtytëse e procesit të pastrimit të drejtësisë shqiptare.
Por nuk është kështu. Ajo që po ndodh sot në Shqipëri, ka përmasat e lindjes së një Republike të re. Përmbysja pritet të jetë shumë e rëndësishme, që të mund t’i atribuohet vetëm njërës palë. Në takimin me historinë (e ky i reformës është një i tillë, përtej retorikës së rastit), ka vend për të gjithë. Duhet me domosdo edhe vota dhe vullneti politik i atyre që patën mundësi të bëjnë diçka dhe nuk e bënë, edhe i atyre që preferuan të përfitojnë nga sistemi, e jo ta ndryshojnë atë, edhe i atyre që ndoshta ende mbajnë shpresë se asgjë s’do të ndryshojë dhe se ky vend nuk është gati për një lëvizje kaq të madhe letrash në tavolinë.
Por ama diçka duhet thënë megjithatë në fund: askush nuk meriton të luajë politikë me çmim të ulët, duke kapur papritur në dorë një copë letër dhe duke u bërë befas protagonist, kur për vite me rradhë ka heshtur ose ka bërë sikur nuk ka parë e dëgjuar. Na kurseni spektakle si ky që po shohim këto orë. Demokratë dhe socialistë kanë në dorë të mos prishin më punë, në mënyrë që vonesa të mos zgjatet dhe kostot të mos rriten. Sa për lavdinë dhe dafinat, ato i ka marrë tashmë lumi…
