Nga Ben Andoni /
Përfundimi i legjendës “Lazarati” ka nxjerrë edhe një herë para publikut shqiptar të pazgjidhur përgjigjen e pyetjes: po ato para që fitoheshin nga kanabis dhe drogat e tjera, vallë janë harruar?! Për hir të së vërtetës, shifra prej 4.5 miliard Eurosh, që përfshinte xhiroja e drogës shqiptare dhe që u bë e njohur nga policia italiane bashkë me të dhëna të tjera, nuk do të thoshte thjesht një xhiro por edhe një status. Dhe, ky është statusi që mund të krijojë vetëm MAFIA, të cilës nuk mund t’i shpëtojë dot një shifër e tillë.
Provat që gjërat nuk janë fashitur aq shumë tregohen se nuk ka intervale kohore, ku të mos zbulohen parcela kudo në vend me rrënjë kanabis sativa dhe më shumë se kaq të identifikohen transporte ilegale Canabis,që nga ato klasiket nga porti apo dhe ato klandestine me gomone.
Aksioni i shumëpërfolur i policisë, shumë muaj pas inincimit të tij, të vendos edhe njëherë para çështjen: vallë është zbehur tregu shqiptar dhe u zhvendos gjetkë në Ballkan apo vetë Shqipëria tjetër ka gjetur mënyrë për ta kultivuar dhe prodhuar.
Referimet zyrtare përveç sukseseve të kapjeve të parcelave dhe fshatarëve të humbur aty-këtu nuk na ndihmon, kurse institucionet dhe analizat që mund të hedhin dritë për problemin janë pothuaj naive. Aman gjeografia e shpërndarjes dhe e identifikimit na thotë shumë më tepër.
Kjo e bën Shqipërinë të paparashikueshme, por nga ana tjetër na bën të mendojmë se ekziston një infrastrukturë tjetër që lidhet me krimin, që nga kultivimi, prodhimi, transportimi, shpërndarja, mbrojtja dhe survejimi i këtij tregu.
Një përgjigje e të gjithës është e thjeshtë: mjafton të shikosh në zonat e varfra sesi jetojnë pa bërë asgjë të kuptosh se në këtë kohë kur remitancat kanë rënë, burimet alternative janë ndryshe, mu ato ndoshta që nuk e kanë cenuar aq shumë atë marketin prej 4.5 miliard Euro që bënte “dikur” droga shqiptare. Ndaj, i mbetet shtetit të provojë tashmë efikasitetin e vet dhe vërtetësinë e aksioneve të saj, që shpesh janë bërë dhe për sy të ndërkombëtareve.
