Nga Ben Andoni
Me një ceremoni të këndshme, Bashkia e Tiranës, ka përkujtuar çlirimin e saj nga nazistët gjermanë në Luftën e Dytë Botërore. E ndërsa aktiviteti është nderuar nga kryeparlamentari Meta dhe kuptohet kryebashkiaku Veliaj, është vënë re mungesa e këshilltarëve të Djathtë. Si zakonisht, në Tiranë ndodh që kur festohet një aktivitet nga e Majta, nuk vjen e Djathta dhe anasjelltas. Është pak të thuhet se jemi qesharakë, sepse në të vërtetë ne shpesh po na tall historia me veprimet dhe mendimet tona.
Tashti jemi mësuar aq shumë me këtë fakt, saqë edhe neverinë nuk ke mundësi ta shprehësh ndaj politikanëve, sepse dalim shumë të pacivilizuar, por edhe të paditur. Më e habitshme është se kemi kuptime krejt të ndryshme për luftën, që kanë bërë shqiptarët e 71-viteve më parë dhe antifashizmin e saj, paçka rreshtimit të duhur. Dhe, nuk ka shfajësim, por veç një konstatim që tashmë e dimë të gjithë: Lufta nacional-çlirimtare është një element i harruar në Shqipëri. Përfaqësuesit e të Djathtës e kanë treguar me vepra se e përçmojnë atë. Kujtoni si i katandisën vend-nderimet e Heronjve. Sa për të Majtën, megjithë kortezinë, kuptohet se nuk ka më ndonjë nderim të spikatur për luftën. Kjo duket me respektin për veteranët e kësaj lufte, por edhe sjelljen e tyre ndaj heronjve të Luftës së Dytë Botërore.
Por, edhe kjo është pa rëndësi për njerëzit, që u rëndojnë në kokë, ende disa çështje: Kur e kemi vallë ditën kombëtare të Çlirimit, nëse e kemi? Si mund t’ua mësojmë fëmijëve në shkolla L2B, kur atyre Lufta e Dytë u duket njësoj si Luftërat Ballkanike apo Luftrat Mesjetare?
E pra, 17-Nëntori duan apo s’duan njëra apo tjetra palë është ditë çlirimi e përbashkët, momenti kur Tirana u gdhi pa pushtues të huaj. Kjo mbase do ishte dita e saktë, dhe rëndom e aprovuar në kryeqytetet të civilizuara, që të na bashkonte të gjithëve dhe të mos na linte më qesharakë para botës dhe para historisë. Mbase jemi vendi i vetëm në Evropë, që s’kemi unifikuar një datë çlirimi.
Ndaj, edhe në këtë 17-Nëntor, rituali mbeti njësoj, feston njëra palë, kurse tjetra e sodit dhe i bën sehir nga matanë. A jemi çliruar vallë vërtetë?
