Marrëdhëniet midis Kinës dhe SHBA-së janë më të rëndësishmet e këtij shekulli, por Pekini nuk ka asnjë fitues të preferuar në garën presidenciale të Amerikës, thanë analistët për Anadolu.
Intervistat me analistë kinezë për të kuptuar se si i sheh Pekini zgjedhjet presidenciale të 5 nëntorit zbulojnë pritshmëri të zymta midis politikë bërësve në ekonominë e dytë më të madhe në botë.
Asnjë nga dy partitë kryesore në SHBA “dëshiron të shihet publikisht ose të lidhet me qeverinë kineze”, tha Einar Tangen, një komentues i shquar kinez.
“Politikat ndaj Kinës nuk do të ndryshojnë pavarësisht se kush zgjidhet”, shtoi ai.
Amerikanët do t’i drejtohen kutive të votimit herët më 5 nëntor – në më pak se dy javë – për të zgjedhur një pasardhës të Presidentit Joe Biden, paraardhësi i të cilit Donald Trump dhe zëvendës presidentja Kamala Harris janë aktualisht kokë e kokë në sondazhet e opinionit.
Wang Zaibang, një bashkëpunëtor i lartë në Institutin Taihe me bazë në Pekin, i tha Anadolu se republikanët “janë më të drejtpërdrejtë dhe të ashpër”.
“Demokratët janë më hipokritë dhe priren të thonë një gjë dhe të bëjnë një tjetër,” tha ai.
Einar tha se shumica e ligjvënësve amerikanë “janë më të interesuar të shkojnë në Tajvan dhe t’i japin mbështetje hije 20% të votuesve që mbështesin separatizmin”.
Ndër çështjet që mundojnë lidhjet SHBA-Kinë, Tajvani ka marrë një rëndësi të shtuar gjatë viteve të fundit.
Që nga epoka e Trump, pas orientimit të administratës Obama drejt Azisë, ndërveprimet midis Uashingtonit dhe Taipeit janë rritur.
Shtetet e Bashkuara kanë furnizuar Tajvanin me armë dhe armatime me vlerë miliarda dollarë, për të hidhëruar Kinën, e cila pretendon se kombi ishull me rreth 24 milionë banorë është një provincë e shkëputur.
Pekini nuk e ka përjashtuar përdorimin e forcës për të bashkuar ishullin me kontinentin që ndodhet përtej ngushticës së Tajvanit.
Perceptimi publik dhe zyrtar amerikan për Kinën ‘shumë negativ’
Hongda Fan, një profesoreshë në Universitetin e Studimeve Ndërkombëtare të Shangait, shprehu pesimizëm për çdo shkrirje në të ardhmen e afërt midis dy fuqive.
Ndërsa ruante qëndrimin kinez se zgjedhjet presidenciale janë “një çështje e brendshme e Shteteve të Bashkuara”, ai tha për Anadolu se “perceptimi aktual i SHBA për Kinën është shumë negativ, qoftë zyrtar apo publik”.
Nuk ka “në thelb asnjë ndryshim midis republikanëve dhe demokratëve në qëndrimet e tyre ndaj Kinës”, tha Hongda, e cila ka studiuar në SHBA dhe viziton rregullisht universitetet amerikane për punë akademike.
“Përmes vëzhgimeve të mia në SHBA, zbulova se amerikanët kanë shumë keqkuptime dhe perceptime të pasakta për Kinën, gjë që nuk është e favorshme për marrëdhëniet SHBA-Kinë”, tha ai.
“Ka dallime shumë të dukshme në pikëpamjet midis Kinës dhe Shteteve të Bashkuara për shumë çështje. Nuk do të jetë e lehtë për të dy vendet të ndër veprojnë në të ardhmen”, shtoi Hongda.
Ai ra dakord me Einar se politika e Uashingtonit për Kinën “në të ardhmen nuk do të jetë shumë e ndryshme”.
Megjithatë, ai vuri në dukje se çdo administratë republikane “do të jetë më e ashpër” ndaj Kinës.
Einar mbështeti vlerësimin e Hongdës duke fajësuar politikat e Trump për “të huajsimin e popujve të dy vendeve”, pavarësisht se të dyja palët arritën marrëveshje ekonomike gjatë administratës së fundit republikane.
Ish-presidenti amerikan ngriti tarifat për mallrat kineze, duke shkaktuar një luftë tregtare, duke komplikuar tregtinë dypalëshe prej rreth 575 miliardë dollarësh, për të cilat Trump tha se favorizonte Pekinin.
Pekini shpreson që administrata e re ‘të ndalojë shkëputjen, shkëputjen e lidhjeve’
Për çështjen e politikës së SHBA-së ndaj Kinës, Wang tha se si Trump ashtu edhe Harris “janë shumë të njëjtë”.
“Ata janë dy zogj të një pendë, sepse shikimi i Kinës si kundërshtari më i madh është bërë një konsensus dypartiak në SHBA,” tha ai.
“Dallimet qëndrojnë në atë që luftërat tregtare dhe teknologjike të administratës Trump kundër Kinës e lanë vendin të kapur në befasi, me Biden që i përshkallëzonte më tej këto armiqësi.”
Sipas Einar, nëse zgjidhet, Trump “do të vendosë tarifa si për mikun ashtu edhe për armikun, të cilat mund të rrisin inflacionin e SHBA dhe të ulin kërkesën globale, duke rezultuar në një depresion global”.
Lidhur me Harris, ai tha se zëvendës presidentja “nuk ka pasur një politikë që ajo nuk e ka kundërshtuar dhe pritet të ndjekë të njëjtat politika amerikane ekskluzive të Bidenit që mbështesin konfliktet në Ukrainë dhe Lindjen e Mesme”.
Wang paralajmëroi SHBA-në kundër “ndjekjes së nacionalizmit ekonomik dhe proteksionizmit tregtar”, duke e cilësuar atë “një rrugë pa krye”.
“Qeveria kineze shpreson, por nuk pret që qeveria (e ardhshme) e SHBA të ndalojë shkëputjen dhe shkëputjen e lidhjeve,” tha ai.
Hongda ndërtoi këtë pikëpamje duke thënë se Pekini “ka theksuar vazhdimisht se Kina dhe Shtetet e Bashkuara nuk janë konkurrentë, por partnerë”.
“Kina është bërë gjithnjë e më e sigurt në përballien me Shtetet e Bashkuara, gjë që është thelbësore për zhvillimin e shëndetshëm të marrëdhënieve dypalëshe,” argumentoi ai.
“Dy rrugë për të njëjtin shkëmb”
Wang beson se administrata Biden ka qenë “më aktive se administrata Trump në zbatimin e strategjisë së Azi-Paqësorit që synon frenimin e Kinës”.
Megjithatë, ai tha se “efektiviteti” i një politike të tillë është “i kufizuar” sepse “shumica e qeverive në rajon nuk pajtohen plotësisht me kërkesën strategjike të SHBA-së për të frenuar Kinën”.
Elita në disa vende zbuloi se kur provokojnë Kinën nën presionin e SHBA-së, “humbja është më e madhe se fitimi”, shtoi ai.
Einar llogariti se të dyja palët në SHBA “besojnë në të njëjtin qëllim, që është hegjemonia amerikane, dhe thjesht i qasen asaj ndryshe”.
“Trump… beson se bëhet fjalë për “artin e marrëveshjes”. Biden beson se Amerika nuk mund të bëjë asnjë gabim, për sa kohë që ajo ndjek agjendën e saj hegjemoniste.”
Për Kinën, theksoi ai, rezultati i zgjedhjeve presidenciale në SHBA është një rast i “dy shtigjeve drejt të njëjtit shkëmb”. AA
